Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 16 december 2015

Over leven in Amsterdam Noord (2012), documentaire van Niki Boomkens


Tuindorpen de nek omgedraaid

De stadsvernieuwing gaat niet over rozen. De privatisering in de jaren negentig heeft een soepele aanpak eerder tegengewerkt dan bevorderd. Het proces van vernieuwing van de Tuindorpen in Amsterdam Noord wordt verstoord door onduidelijkheid over de regie. Wie bepaalt wat: het stadsdeelbestuur of de woningbouwvereniging? De bewoners zijn de dupe van de onduidelijkheid. Niki Boomkes portretteert een aantal bewoners uit Amsterdam Noord die direct te maken kregen met het falende beleid.

Bart Stuart (op de foto links) woont in de Van der Pekbuurt die in de jaren twintig is opgezet voor arbeiders, maar hard aan vernieuwing toe is, alleen niet op een manier zoals de buurtbewoners willen. Woningbouwvereniging Ymere wil de meerderheid van de woningen slopen en daar andere huizen voor terugzetten die echter te duur zijn voor de huidige bewoners. Stuart is hun woordvoerder tijdens vergaderingen in het Stadsdeelhuis, waar de verantwoordelijke bestuurder Diepeveen van Groen Links een wollig verhaal houdt dat de bewoners niet gerust stelt. De bewoners verenigen zich en stellen het gebrek aan slagvaardigheid van het stadsdeelbestuur aan de kaak. Ook de raadsleden willen meer zeggenschap. Jurrema van de SP dient daartoe een motie in. Stuart denkt dat een raadsbesluit uit 1997 om de Van der Pekbuurt als beschermd stadsgezicht aan te wijzen, nieuwe mogelijkheden biedt. Het is alleen jammer dat het besluit daartoe door het stadsbestuur opgeschort is vanwege mogelijk hogere huren die dat met zich zou meebrengen. Stuart houdt tijdens een raadsvergadering een vlammend betoog onder de titel Verder van huis, waarin hij de donkere wolken schetst die al acht jaar over de buurt hangen. Na afloop zegt hij hoe moeilijk het is om in een liefdeloze omgeving over zaken te praten die met gevoel te maken hebben. Als hij hoort dat sloop onvermijdelijk is en dat er duurdere huizen voor terug komen, is hij verontwaardigd. Wie bestuurt de stad? Hij wil voor de muur wil gaan staan waar de sloopkogel op gericht is en smeedt plannen om naar de Eerste Kamer te gaan om ervoor te zorgen dat ze met het honderdjarig bestaan van de wijk in 2019 op een succesvolle en betaalbare renovatie kunnen terugzien. 

De heer en mevrouw Hermans hebben de veranderingen in Tuindorp Buiksloot niet afgewacht maar zijn naar Purmerend vertrokken. Ze herinneren zich het geluk van hun ouders die van de krappe Jordaan naar de ruime Buiksloot kwamen. Meneer heeft er een heerlijke jeugd gehad. Er waren allerlei buurtwinkeltjes. Later verloederde de wijk met de komst van allochtonen. Plantsoenen werden niet meer onderhouden en winkeltjes sloten. Het echtpaar vindt de sloop onbegrijpelijk, te meer omdat er, anders dan voorgespiegeld werd, hoogbouw voor in de plaats gekomen is, die te duur is voor de oorspronkelijke bewoners.

Frank Brouwer heeft een huis gekocht in het nieuwe Tuindorp De Bongerd, omdat de dorpse uitstraling veel charme leek te hebben. Helaas wordt niet waargemaakt wat beloofd is. Dat is een ramp voor een particuliere investeerder. Hij wijst op een dubbele rij bomen die in een laan zouden komen, maar waarvoor toch niet voldoende ruimte is. De aanpassingen zijn ook weer niet zodanig dat men een juridische procedure kan beginnen, maar het stadsdeelbestuur heeft wel zitten slapen. Tijdens een bespreking over de voortgang vraagt Frank zich af wie leidend in het project is. Veel is onzeker. De bewoners moeten steeds weer de discussie over de kwaliteit voeren en dat kan niet eeuwig zo doorgaan.

De privatisering heeft gezorgd voor een enorme onrust onder de bewoners van de Tuindorpen. De plannen worden niet samen met hen gemaakt maar gaan over hun hoofden heen. Vroegere architecten als Jan Ernst van der Pek en wethouder Floor Wibaut moeten zich omdraaien in hun graf als ze horen hoe er met de sociale projecten de nek wordt omgesprongen. Hopelijk krijgt de documentaire nog eens een vervolg.

Hier de documentaire en enige achtergrondinformatie op vimeo.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen