Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 11 oktober 2012

Hallo Wereld, hier olieramp (2012), tv-programma van Menno Bentveld


Emotie-televisie voor een goed doel

In deze alternatief genoemde documentaire van Milieudefensie en Vara gaat Menno Bentveld (links op de foto) samen met drie Nederlanders naar Ogoniland in de Nigerdelta om de vervuiling door Shell vast te stellen: Natasja de Vries (42, in rood overhemd) uit Almere en de Volendammer Herman Sier (59) en de Rotterdamse Jet Baan (28, naast Herman).

Deze landgenoten skypen met het thuisfront en vertellen aan een vriendin, aan familieleden of zoals Herman aan zijn vrouw Carola Smit van BZN over de verschrikkingen dat ze in Ogoniland zien, dat net zo groot is als Nederland. Door hun geschrokken toon moet de kijker doordrongen worden van de ernst van de situatie. Dat is meteen het alternatieve van deze documentaire: niet weer het zoveelste portret van een geteisterd gebied in Verweggistan, maar directe betrokkenheid, met actienummers tijdens het programma. De boodschap wordt erin gepompt, bijna net zo hard als Shell olie wegpompt uit Nigeria.  

Herman bezoekt het spookdorp Goi. Zijn vrouwelijke gids woonde daar ooit en vertelt hem dat het ooit een walhalla was voor vissers en boeren tot ze vanwege de vervuiling door een lekke leiding in 2004 het dorp moesten verlaten. De lucht slaat Herman op de longen, prikt in zijn ogen, bezorgt hem hoofdpijn.

Natasja heeft een zwager die bij Shell werkt en wil zelf wel eens poolshoogte nemen. Een mannelijke gids leidt haar rond. Stamhoofden uit de buurt zijn uitgenodigd. Ze bekijkt pijpleidingen die al veertig jaar oud zijn en die zijn gaan lekken. In 2009 vloog een verdeelstation in brand. Natasja moet huilen als ze hoort dat men het vervuilde water drinkt bij gebrek aan ander water.

Jet was naar het verwoeste Bodo, ooit een bloeiend visgebied, maar dat inmiddels doet denken aan de film Apocalypse now. In het water zit geen leven meer. Er is geen werk. De kinderen kunnen niet naar school.  

Het Nederlands-Britse Shell is al vanaf 1958 in Nigeria. Men schuift het af op sabotage en illegale raffinage. De Nigeriaanse overheid heeft financieel belang bij de oliewinning en pakt Shell niet aan. Volgens Marleen van Ruijven van Amnesty International opereert Shell in een context zonder toezicht.
Volgens Shell is het te gevaarlijk de vervuiling op te ruimen, maar een politieman die niet in beeld wil komen zegt dat de veiligheid van de schoonmakers gegarandeerd is.

De UNEP, de milieudienst van de VN, heeft de vervuiling onderzocht en kwalificeert die als zeer ernstig. Het voorstel was om schoon drinkwater te leveren, hetgeen nooit gebeurd is en de gezondheid in de gaten te houden: kanker, ademhalingsproblemen en dysenterie vanwege het drinken van vervuild water komen veel voor. De directeur van Shell Nigeria heeft het rapport van de UNEP verwelkomd en zegt dat men bezig is met het saneren van de grond, maar volgens Geert Ritsema van Mileudefensie gebeurt dat niet goed. De UNEP kan echter geen vuist maken.     

In een nabeschouwing aan tafel hoopt Natasja dat er wat gebeurt, dat iemand van Shell zijn mond open doet. Er komt geen reactie uit Nederland en daarom gaan ze naar het bedrijf in Port Harcourt. Daar worden ze tegengehouden bij de poort. Het afscheid is zwaar zonder een weerwoord van Shell. De grootste olieramp ter wereld moet toch eens worden aangepakt. Jet heeft er thuis slapeloze nachten van, Herman heeft zijn aandelen Shell verkocht en Natasja tweet met invloedrijke personen. Vandaag vindt de eerste zitting plaats van de rechtzaak aangespannen door Milieudefensie en vier Nigeriaanse vissers en boeren tegen Shell. De rechtszaak is live te volgen via twitter: #rzshell

 Hier meer informatie op de site van Vroege Vogels.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen