Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



vrijdag 19 oktober 2012

By the people (2009): the election of Barack Obama, documentaire van Amy Rice en Alicia Sams


Het is boeiend om vlak voor de presidentsverkiezingen van 2012 de verkiezingskoorts van vier jaar geleden nog eens terug te zien. Barack Obama (1961) was een fenomeen, die eerst Hillary Clinton versloeg en vervolgens de Republikeinse koppel McCain en Palin.

Amy Rice en Alicia Sams volgden senator Barack al vanaf november 2006 toen er interim verkiezingen gehouden werden. We horen hem in het begin van de documentaire zeggen dat hij geniet van verkiezingen. Op dat moment heeft hij zich nog niet uitgesproken over zijn kandidatuur voor het presidentschap. Op 10 februari 2007 maakt hij die in Springfield, Illinois bekend. Michelle verklaart dat ze alles op een rijtje hebben gezet, dat het hun gezin veel kost, maar dat het het waard is. Later horen we de oudste dochter zeggen dat ze het jammer vindt dat haar vader zo weinig meer thuis is.

Overal in de Verenigde Staten zetten jongeren, zoals Ronnie Cho in Iowa, zich als vrijwilliger in om de droom van Obama werkelijkheid te doen worden. Er zit zelfs een jongen van negen jaar aan de telefoon die iemand aan de andere kant tevergeefs probeert duidelijk te maken waar het over gaat. Om het presidentschap van de Verenigde Staten, zegt hij met nadruk. Na enige tijd legt hij de hoorn vertwijfeld neer, niet voor de ander nog a wonderful day te wensen.

Behalve vrijwilligers zien we ook de campagneleiders Robert Gibbs en David Axelrod. De eerste met zijn zoontje, de laatste vaak hangend met zijn laptop in een fauteuil. Ze vinden het belangrijk de basis te organiseren, mensen in beweging te krijgen en houden peptalks tegen de vrijwilligers. Tekstschrijver Jon Favreau zegt dat Barack zelf zijn eigen teksten schreef, maar dat hij hem bijstaat, bijvoorbeeld voor de toespraak tijdens het Jefferson Jackson diner in november 2007.

De hoofdrol is voor de charismatische Obama, die overal waar hij komt handen schudt. Hij klaagt dat hij eens drie uur achter elkaar aan het handen schudden is geweest.
Op 2 januari zegt hij tegen een groep mensen dat het nu moet gebeuren omdat hij nu nog een gewone Amerikaan is die dezelfde zorgen kende als zijn landgenoten. Een dag later wint hij de eerste voorverkiezing in Iowa.

De documentairemakers maken een uitstapje naar Honolulu, Hawaï, waar de zus van Obama woont met haar man. Ze begrijpt dat haar broer het druk heeft en geen tijd de kerstdagen in Hawaï door te brengen. Barack was een gewone jongen, zegt zijn oma die hem opvoedde.

Op 4 januari moet Hillary huilen. Door het menselijke gezicht dat ze toont, wint ze de Democratische voorverkiezing in New Hampshire. Het zet Obama aan er een schepje bovenop te doen. Geholpen door Jon Favreau houdt hij een opwekkende profetische speech.

De stemming voor Super Tuesday zit er goed in, al vreest Axelrod voor te hoog gespannen verwachtingen. A clean sweep for Obama, zegt de presentator echter ’s avonds op de televisie. Hillary kiest de aanval met een indringende reclamespot waarin Amerikanen wordt gevraagd op wie ze zich zouden verlaten als midden in de nacht het Witte Huis een belangrijk telefoontje ontvangt. Ze wint Ohio. Obama feliciteert haar. Zelf lijdt hij schade door zijn eerdere relatie met de agressieve dominee Wright. In een openhartige speech in Chicago verbreedt hij de kwestie tot de rassenkwestie in de Verenigde Staten en verovert daarmee de harten. Tijdens de Democratische Conventie in Denver schiet hij vol als hij Martin Luther King ter sprake brengt. Sarah Palin hitst de mensen tegen hem op. Vlak voor de algemene verkiezingen op 4 november 2008 stromen de tranen over zijn wangen omdat zijn grootmoeder overleden is. Tomorrow is a defining day in history, zegt hij tot het samengestroomde publiek. Wat volgt is een enorme ontlading. De documentaire eindigt met This land is your land van Woody Guthrie.  

Hier een trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen