Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 8 oktober 2012

H. Johannes Witteveen over De magie van harmonie, VPRO-boeken, 7 oktober 2012




Krasse soefi beschrijft zijn (politieke) leven

De schrijver van deze autobiografie, H. Johannes Witteveen (1921), is de kleinzoon van Wibaut, ooit wethouder in Amsterdam. Zijn vader was directeur van stadsontwikkeling in Rotterdam en bezig met de ontwikkeling van de nieuwe wijk Blijdorp die vooral mooi moest worden. Zoon Witteveen herinnert zich nog duidelijk het bombardement op Rotterdam op een prachtige voorjaarsdag met een egaal blauwe hemel. Toen hij uit de kelder kwam, stond de binnenstad in brand. Vluchtenden liepen langs hem heen, terwijl hij de neiging had om er juist naar toe te gaan.

Op de vraag van Wim Brands of hij wel eens bang was, antwoordt hij dat hij dat nooit is. Als aanhanger van het soefisme vertrouwt hij erop dat het leven gaat zoals het moet gaan. In de oorlog studeerde hij. Hij had geen tijd te verliezen. Hij was al bezig met de wederopbouw.

De moeilijkste jaren waren die in de jaren zestig toen hij minister van Financiën werd in het kabinet Marijnen (1963-1965), dat bestond uit KVP, ARP, CHU en VVD. Anders dan in zijn baan als hoogleraar macro-economie aan de Erasmus universiteit waarin hij veel kon plannen, was de politieke functie onzeker. Hij probeerde als VVD minister altijd in harmonie de begroting sluitend te krijgen. KVP-minister Bogaers van Volkshuisvesting en Bouwnijverheid meende echter dat de het bouwen van huizen de hoogste prioriteit had.

Wim Brands probeert Witteveen te verleiden tot een harder standpunt over de politiek, die, zoals Witteveen aangeeft, een oplossing moet zoeken voor tegengestelde belangen, maar Witteveen gaat niet verder dan te zeggen dat hij soms grenzen moest stellen. Als een soefi houdt hij er niet van om te dreigen. Ook in het IMF (1973-1978) was het als voorzitter zijn taak om een consensus te vinden. Hij zorgde ervoor dat alle landen zich herkenden in de eindconclusies. Hij deed dat vaak op basis van inspiratie.

Brands voelt Witteveen aan de tand over het feit dat hij een liberaal is die een sterke overheid bepleit terwijl dat tegenwoordig haaks staat op het standpunt van de VVD. Wat zou hij doen als hij nu minister van Financiën was?
Witteveen noemt de huidige politiek om te bezuinigen terwijl we een overschot op de betalingsbalans hebben een psychose. De afspraak in Europa om niet boven een overheidstekort van drie procent uit te komen, vindt hij te star. Hij zou het beter vinden als landen met een betalingsoverschot landen helpen met een tekort. Als hij minister van Financiën zou zijn, zou hij met dit voorstel naar de Europese Commissie stappen. Hij ziet graag, na alle verschrikkingen van de Eerste en Tweede Wereldoorlog, Europa als een eenheid. De Europese harmonie zou een voorbeeld voor de wereld zijn.      

Hier de website van deze oude wijze man, die de voornamen Hendrikus Johannes draagt maar vreemd genoeg de eerste voornaam afkort, of zou dat een gebruik onder soefi’s zijn?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen