Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 18 oktober 2012

Egbert Myjer, rechter Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Profiel, 14 oktober


Gepassioneerd zoeker naar rechtvaardigheid met pensioen

Egbert Myjer is de enige Nederlandse rechter bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg, dat op basis van de Verklaring van de Rechten van de Mens in 1949 werd opgericht met als doel om oorlogen in Europa te voorkomen. Het Hof bestaat uit zevenenveertig rechters, één namens elke lidstaat van de Raad van Europa. Men kan er terecht als men vindt dat de vrijheid van meningsuiting of geloof belemmerd wordt, uit vrees of uit gebrek. In 2011 liepen er vijfhonderd klachten tegen Nederland, waaronder een klacht van de Telegraaf tegen de AIVD die journalisten zou hebben afgeluisterd. Dat is weinig in vergelijking met klachten uit Oost-Europese landen, zegt Rick Lawson, professor Europees recht aan de Universiteit van Leiden.

Myjer toont de raadkamer waar net zo lang vergaderd wordt tot een beslissing genomen is. Zijn drijfveer in de mensenrechtenwereld is om een zo rechtvaardig mogelijke wereld te scheppen en daar zelf aan bij te dragen. In zijn huidige functie komt alles samen wat hij in zijn leven gedaan heeft. Over de zaak van de Telegraaf zegt Myjer dat bronbescherming belangrijk is, tenzij daar iets anders tegenover staat.

Volgens Lawson zijn er teveel zaken in vergelijking met het budget. In een groot aantal zaken komt het niet tot uitspraken en die blijven daarom hangen, met nieuwe aanklachten van dien. Veel zaken gaan over asielzoekers die door een lidstaat worden uitgewezen. Ze kloppen aan bij het Europese Hof om hun zaak nog eens te laten behartigen. Bekend werd de zaak Salah Sheekh die op grond van een reëel risico niet teruggestuurd mocht worden naar Zuid-Somalië.

Myjer zegt dat er een Europese immigratiewet moet komen om aan eind te maken aan alle onduidelijkheid. Minister Leers weersprak de kritiek op het Nederlandse asielbeleid. Lawson zegt dat men deed alsof het beleid in Nederland gehinderd werd door het Europese Hof. Myjer denkt dat de invloed van Wilders zwaar meegewogen heeft. In 2010 kreeg het Hof nog de Four Freedoms Award, maar tijdens de regering met de PVV als gedoogconstructie kregen de mensenrechten een andere lading. Myjer schreef er samen met Peter Kempees het boek Jack and the solemn promise over. Volgens Lawson fungeert het Hof als een extern geweten, dat ervoor zorgt dat Oost-Europese landen niet teveel uit de bocht vliegen.

Volgens Myjer heeft de kritiek de aanslag op 9/11 als achtergrond. De angst voor misdadige moslims verschoof naar de angst voor vreemdelingen in het algemeen. De daarbij komende economische crisis leidt tot een gevaarlijk mengsel.

Volgens Collega Andrew Drzemczewski zijn zij beiden vreselijke workaholics met mensenrechten als passie. Zijn vriend Myjer is heel direct. Zijn gezin met drie kinderen is heel hecht.  

Zijn zoon Jochem is met hem op Texel waar ze wandelen en vogels kijken. Marijke Vreeburg filmt hen daar. Zoon Jochem, cabaretier, zegt dat zijn vader niet grof kan zijn en niet op een overtreding te betrappen is. Eigenlijk zou zijn vader nog een paar jaar doorgaan, maar een tumor in de ruggegraat van Jochem deed hem besluiten toch maar per 1 november a.s. op zijn pensioengerechtigde leeftijd te stoppen. Jochem weet het intieme contact met zijn vader te waarderen.

Dit was het slot van een vierluik van HUMAN en Ikon over het kwaad. Tussen verzoening en berechtiging, waarin eerst Keith Bakker en Diederik Stapel en vervolgens de rechters Alphons Orie en Egbert Myjer geportretteerd werden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen