Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 3 maart 2016

India’s daughter (2015) documentaire van Leslee Udwin


Groepsverkrachting legt pijnlijk onderdeel van Indiase samenleving bloot

The story of Jyoti Singh, zoals de ondertitel van India’s daughter luidt, gaat over de beestachtige groepsverkrachting op 16 december 2012 van een 23 jarige, getalenteerde en sociaal bewogen jonge vrouw uit Delhi, die enkele dagen later eindigde met haar dood en een massaal protest teweeg bracht in het land. Leslee Udwin maakte daar een aangrijpende documentaire over, waarin ze persoonlijke verhalen van de ouders van Jyoti, die van een van de daders en die van een mentor combineert met beschouwingen over de verhouding tussen de seksen in de Indiase maatschappij. De uitzending van India’s daughter werd zelfs nog tegengehouden vanwege het controversiële karakter van het onderwerp.

Nietsvermoedend stapte Jyoti met haar vriend vroeg op de avond in het centrum van Delhi in een vervoersbusje nadat ze de film The life of Pi hadden gezien. Daarin zaten zes jonge mannen uit de sloppenwijk, waaronder de bestuurder, diens gewelddadige broer Ram en vier anderen die ook geen lieverdjes waren. Het kwam al gauw tot een schermutseling met de vriend van Jyoti, die zelf naar de achterkant van het busje gesleurd werd en daar door de anderen werd verkracht terwijl de bestuurder rondjes bleef rijden. Tenslotte werd ze, net als haar vriend, als oud vuil naar buiten werd gesmeten. Ze was dermate zwaar toegetakeld dat ze niet meer geopereerd kon worden en overleed een aantal dagen later in het bijzijn van haar ouders in het ziekenhuis.

De ouders zitten met haar fotoalbum op schoot en vertellen over Jyoti dat licht betekent, hetgeen ze ook werkelijk was. In een maatschappij waarin de komst van een jongen meer gewaardeerd wordt, waren zij dolgelukkig met de geboorte van hun dochter. Jyoti had meteen al het plan om dokter te worden en wilde dat ze het geld voor haar huwelijk voor haar opleiding bestemden. Uiteindelijk verkochten de ouders wat land om daarin bij te dragen, al was de familie daar tegen. Jyoti zelf werkte naast haar studie ook nog bij een call center. De moeder zegt dat ze haar opleiding bijna af had en dat er een financieel betere tijd stond aan te komen. Haar vader ziet haar leven als een fakkel die de wereld verlicht.

De brute verkrachting leidde meteen al de volgende dag tot grote protesten onder de studenten op de universiteit, hoewel een verkrachting op zich geen nieuws is in India. Een vrouwelijke opperrechter vertelt over de enorme impact van deze zaak, die de pan deed overkoken en een luide roep om gerechtigheid hoorbaar maakte. In de veranderde maatschappij willen steeds meer jonge vrouwen hun eigen leven leiden, maar de patriarchale ideeën zijn heel sterk. Nadat de politie het vreedzame verzet met geweld bestreed en de protesten zich naar andere steden uitbreidden, werd er een commissie ingesteld die de zaak moest onderzoeken en de gemoederen sussen.
  
De 28 jarige chauffeur, die in de gevangenis in Delhi zit en tot de dood door ophanging is veroordeeld, is zich van geen kwaad bewust. Hij heeft alleen achter het stuur gezeten. Het is de schuld van zo’n meisje zelf dat ze ’s avonds nog op straat te vinden is vindt hij. De advocaat van de daders ziet de vrouw als een bloem die beschermd moet worden tegen de doornen van een man. De vrouw van een van de gehuwde daders gelooft niet in de schuld van haar man, de moeder van de minderjarige dader heeft haar zoon al drie jaar niet meer gezien en dacht dat hij dood was. Ze leeft met haar zieke man in een hutje. Armoede, zo horen we, is de belangrijkste bron van het geweld. De verkrachters zijn een deel van de maatschappij en die moet daar zelf verantwoordelijkheid voor nemen.  
dgt   
ij
Haar jonge mentor van de opleiding vertelt over de grote ambitie van Jyoti om armen te helpen. Ooit toen een arme jongeman op de markt haar tas pikte ging ze die achterna om met hem te praten. Ze gaf hem wat geld om in zijn onderhoud te voorzien en zei hem om nooit meer te stelen. Hij vindt dat de mentaliteit in het land hard moet veranderen. De publieke opinie eiste de hoofden van vier van zes jongemannen, die geen enkel berouw toonden. Ram had in de gevangenis al zelfmoord gepleegd en de minderjarige kwam er met drie jaar opsluiting vanaf. Hun dood voltrok zich echter achter gesloten deuren. India is een beschaafd land. 

Voordat de aftiteling op het scherm verschijnt zien we hoe droevig het gesteld is met de bejegening van vrouwen. Seksueel geweld lijkt eerder regel dan uitzondering. Zuid Afrika spant de boog met twee keer per minuut een verkrachting.

Hier de trailer op vimeo.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen