Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 12 maart 2016

Gulabi Gang (2013), documentaire van Nishtha Jain


Sterk portret van de oprichtster van een vrouwenbeweging die zich vastbijt in een moordzaak

De Deens-Indiase filmmaakster Nishtha Jain had al eerder plannen voor een portret van Gulabi Gang, de beweging van vrouwelijke dalits onder leiding van Sampat Pal, die opkomt voor vrouwenrechten op het Indiase platteland, maar werd tegengewerkt door een contract dat India eerder sloot met een Britse productiemaatschappij die de anderhalf uur durende film Pink Saris (2010) van Kim Longinotto wilde uitbrengen. Drie jaar later treedt Jain alsnog in haar voetsporen.

Jain filmt in een armoedige streek in centraal India waar intimidatie en geweld tegen dalits aan de orde van de dag is, vooral tegen de vrouwelijke soort, die nog minder in aanzien staat. Daarom richtte Sampat Pal in 2006 de organisatie Gulabi Gang op, die in veel dorpen in elf Indiase districten werkzaam is en zich sterk maakt voor de rechten van rechteloze vrouwen. We zien Sampat Pal tijdens bijeenkomsten in de openlucht waar ze de verzamelde dorpsvrouwen in felle bewoordingen toespreekt. Ze wil hem meer bewustmaken van hun situatie, de werkomstandigheden verbeteren en de vrouwen verenigen. Iedereen die deel wil uitmaken van de beweging die zich in roze sari’ s hult, is welkom. Het is een prachtig gezicht zo’n hele stoet roze vrouwen voorbij te zien trekken of hen op rituele wijze te zien stokvechten.

Jain heeft speciaal één geval van onrecht uitgewerkt over een vrouw die verbrand in huis gevonden is. Pal gaat erop af en spreekt met de familie van de echtgenoot. Ze zegt tegen Jain dat ze niet aan vervolging zullen ontkomen. Een compromis wil ze niet sluiten, maar ze kan alleen iets doen als de familie van de vrouw hun hulp inroept. Ze ondervraagt wel de echtgenoot die eerder getrouwd is geweest en denkt dat zijn vrouw teveel pillen heeft geslikt en diens zus die ook denkt dat de vrouw zelfmoord heeft gepleegd, maar waarschijnlijk is dat niet, omdat het lijk naar binnen lijkt te zijn gebracht in een ruimte met een fornuis, die moet doen denken aan een keuken, maar dat niet echt is. Een dorpeling geeft als nijdig commentaar dat er op deze manier weinig andere vrouwen behalve de eigen moeders en dochters overblijven om te neuken, maar tegelijk is er een sterk verzet onder dorpsmannen tegen ruchtbaarheid aan de zaak.

Pal gaat naar de plaatselijke politieman die buiten aan een tafeltje zit en de moord op de vrouw eenvoudigweg ontkent. Vervolgens gaat ze naar de familie van de vermoorde vrouw. De vader denkt dat zijn dochter niet aan haar lot ontkwam. Zijn broer gaat ervan uit dat alleen Allah weet wat er is gebeurt. Pal vindt hun lijdzaamheid kwalijk. Ze stapt naar het klachtenbureau van het disctrictskantoor om de plaatselijke politieman aan te klagen. Het recht moet zijn loop hebben.

Ter onderbreking van de zaak zien we Pal in een akker van haar familie in een dorp waar ook een echtgenote mishandeld werd. Omdat de dader zich daarover niet druk maakte, schold zij hem uit. Daarna was het in het dorp gedaan met het geweld tegen vrouwen, zegt Pal tevreden.

De blinde moeder van de verbrande vrouw neemt contact met haar op. Ze vertelt dat de echtgenoot veel bij de vrouw van zijn broer was, die hem verwende. De politie doet onderzoek en ondervraagt het dorpshoofd naar de toedracht. Een jongen die langs de kant van de weg zit, vertelt dat zijn zus ook in brand gestoken is en dat hij er niets mee opschiet om daar woedend over te worden. Zijn vader ondertekende een verklaring en haar dochters kregen geld voor hun latere huwelijk. 

Gulabi Gang doet mee aan de verkiezingen en wint in sommige dorpen waardoor een lid van de beweging dorpshoofd wordt. Elders verliest men hetgeen veel geld kost.

Tenslotte is er een onthutsend verhaal van Husna die eerwraak goedkeurt en de rechten van haar door haar broer vermoorde schoonzus daaraan opoffert. Waarmee gezegd is dat bewustwording niet vanzelf komt maar nog een hele strijd te winnen en een lange weg te gaan heeft.

Hier de site van Gulabi Gang.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen