Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zondag 11 oktober 2015

Technology and awakening, webcast Ridhwan Center, Californië, 4 oktober 2015


Inner solitude staat haaks op de impulsen die van de digitale middelen uitgaan

Wat is de betekenis van de digitale middelen voor de spirituele ontwikkeling? Het is een onderwerp waarover nog weinig bekend is. Te vrezen valt dat het gebruik ervan leidt tot verslaving en afhankelijkheid, die lijnrecht tegenover een steeds grotere onafhankelijkheid staat. Het is dan ook boeiend dat de stichter van het Ridhwan Centrum, A.H. Almaas, die tegenwoordig als Hameed Ali door het leven gaat, deze kwestie aansnijdt. Hij is bekend van zijn boeken over de Diamant benadering, een methode voor spirituele ontwikkeling, en geeft samen met medewerkster Karen Johnson, voorafgaande aan de zes weken durende online cursus, een drie uur durend webcast met een klein groepje toehoorders in de zaal, die voor het eerst gestreamd werd en die ook plaats biedt voor aandachtsoefeningen.

Presentator Alex Howard leidt de bijeenkomst in en vraagt Karen naar de reden van de online uitzending. Ze vertelt dat de Diamant benadering midden in het leven staat en dat alles daarin van waarde is, dus ook de technologie. Hoewel de gevaarlijke kanten ervan ons verder weg kunnen voeren, kunnen we die ook voor ons welzijn gebruiken en daarmee de onderliggende eenheid versterken. Almaas laat daarop een oefening doen om het gewaarzijn te vergroten: terwijl men stil zit gaat men met de aandacht naar de rechtervoet en is die gewaar. Vervolgens gaat men langzaam omhoog tot de heup en vandaar van de rechterhand naar de rechterschouder. Daarna komt de linkerkant aan de beurt, vanaf de linkerschouder tot de linkervoet. Tenslotte kan men de energie door de ledematen laten rondgaan. Het was opmerkelijk hoe sterk ik de energie, opgeroepen door Almaas, in mijn lijf voelde. Later tijdens de uitzending werd erover gesproken dat de aanwezigheid van deze energie ook buiten tijd en ruimte werkt. Volgens Almaas vergroot de oefening het bewustzijn. Men kan daardoor beter kijken en luisteren zonder het contact met zichzelf te verliezen. Dit geldt ook voor de omgang met digitale middelen, in het vervolg devices genoemd.

De vraag is of met devices een diep menselijk contact mogelijk is. Het is duidelijk dat email zijn beperkingen heeft, dat men met sms de ander al beter kan verstaan en met video nog meer. Devices bieden kansen en beperkingen, kunnen een vloek zijn of een zegen, zoals voor alle ontdekkingen geldt. Pas als we ons bewustzijn erbij gebruiken, kunnen we de beperkingen het hoofd bieden. Het is dus belangrijk het contact met het zelf niet te verliezen. Volgens Karen gaat het altijd om een balans tussen buiten en binnen. Vooral de smartphone is moeilijk uit ons leven te bannen en vormt een voortdurende bron van stimulatie, die heel gemakkelijk uit ons lichaam kan halen.

Almaas doet een experiment. Hij vraagt de mensen thuis hoe vaak ze hun devices gebruiken. Hij stelt daarop dat men gemakkelijk gewend raakt aan het multitasken. Howard vertelt hoe onthand hij zich voelde toen hij in het vliegtuig zijn mail niet kan checken, hetgeen Almaas doet opmerken dat zoiets dus een behoefte vervult, waarbij we ons dienen af te vragen hoe belangrijk die is. Een man in de zaal vertelt over het surrogaat aan menselijke warmte dat van een device uitgaat en dat dit verslavend is. Een andere man maakte stiekem een foto van het podium en zond dat door omdat hij graag aandacht wil. Het doet verdriet wanneer hij geen respons krijgt, maar dit is vanmiddag gelukkig voor hem niet zo, zoals hij later vertelt. Karen brengt in dat een device een uitbreiding is van ons sociale leven met meer kans op contact, maar ook op meer oppervlakkigheid, verschraling van de sociale intuïtie en een gevangen worden door het ego. Ze raadt aan om niet te snel te reageren op impulsen en grenzen te stellen aan bereikbaarheid. Door afstand te nemen blijft men kritisch op hetgeen men wil uitdrukken. 

Almaas stelt dat we in een overgangstijd leven waarin ouderen niet goed met devices kunnen omgaan en jongeren zich ermee als een vis in het water voelen. Straks wordt onze identiteit geheel gevormd door de devices en weet men niet meer hoe het leven zonder die apparaten was. Het is belangrijk te luisteren naar de innerlijke gevoelens om geen zombie te worden en het contact met het eigen lichaam en de eigen gevoelens kwijt te raken. Hij stelt een tweede oefening voor waarbij men de eerste oefening doet zonder devices erbij. Alleen kunnen zijn, inner solitude, is de basis voor het samenzijn. Het blijkt dat devices een nieuwe gehechtheid in het leven roepen, ook in psychologische zin, waardoor een verschraling van het leven kan plaatsvinden. Almaas stelt dat de ontdekkingen die we in het leven doen zoveel meer inhoud hebben dan de verlokkingen die de devices bieden, maar dat de laatste wel om tegenwicht vragen. Een vrouw in de zaal miste eerst haar phone, maar realiseerde zich daarna dat zijn belangrijker voor haar was dan weten. Een andere vrouw is altijd pas gerustgesteld als ze op de smartphone heeft gezien dat alles rond haar in orde is. Ze krijgt het advies om in te gaan op die onrust en de rust van binnenuit te zoeken.  

Een tweede oefening gaat als de vorige maar dan met inschakeling van devices. Kunnen we tegelijk bij onszelf blijven? Zo niet, kom dan weer terug en voel de aanwezigheid in het hier en nu. Een vrouw vertelt over haar vrees dat er iets mis kan gaan, hetgeen ze ook in haar dagelijks leven ervaart. Volgens Karen is dit een goed voorbeeld van het feit dat devices negatieve gevoelens versterken. Almaas brengt de andere kant in, namelijk dat devices onze wereld vergroten en voor meer verbinding kunnen zorgen. Mits we geoefend hebben om meer vrijheid te verwerven. Hetgeen we die zondagmiddag zeker gedaan hebben, al verbaasde het me dat mensen die ervaring hebben met meditatie nog zo naïef met devices omgaan. Maar ja, het zijn Amerikanen.

Hier meer over de oprichter van de Ridhwan beweging en de uitvinder van de Diamant benadering.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen