Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 21 oktober 2015

De tegenprestatie (2015), documentaire van Monique Lesterhuis en Suzanne Raes


Op weg naar een stalinisering van Nederland

Vijf jaar geleden maakten Monique Lesterhuis en Suzanne Raes de documentaire Sta me bij over de gang van zaken bij de sociale dienst in Zutphen. Inmiddels zijn we er niet op vooruit gegaan. De intrede van de participatiewet per 1 januari j. l. wil meer eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid van de burger, hetgeen op zich niet verkeerd is, maar werkt in de praktijk betuttelend en vernederend uit. Beelden uit het Centrum voor Werk en Inkomen in Rotterdam laten zien dat er een spook waart door ons land.

Rotterdam is natuurlijk de werkstad bij uitstek en dat wil men weten ook. Mensen die een bijstandsuitkering aanvragen moeten door een ambtelijke molen - die vooral lijkt te dienen om zelf aan het werk te blijven - en worden geconfronteerd met een te leveren tegenprestatie. In het Werkoverleg met de medewerkers klinkt de oproep om de 18 duizend (van de 38 duizend) uitkeringsgerechtigden die op afstand van de arbeidsmarkt staan, zoals dat in het jargon heet, tot een tegenprestatie te bewegen. De bussen naar het Westland staann inmiddels stil, maar papierprikkers zijn altijd nodig. De woordvoerder wil dat men ieder tweehonderd participanten aanbrengt.

Tijdens de Intake wordt meteen een inspanningsverplichting gevraagd. Een medewerker vindt dat een cliënt meer lef moet tonen tijdens sollicitaties, een ander zegt dat het verlies aan inkomen het probleem van de cliënt zelf is en eist twaalf sollicitaties in drie weken op haar tafel. Dat een oudere man twintig uur bij de voedselbank wil werken is helemaal goed, roept een jonge vrouwelijke medewerkster blij achter haar computer. Het komt haar dienst op een pluim te staan en daarmee de wethouder en de stad, maar of mensen er gelukkiger van worden is de vraag. Het enorme keurslijf waarin men door de gemeente gedwongen wordt, is erg vernederend.

Tijdens de Inspectietoets voor nieuwe aanvragers worden sollicitaties en c.v. besproken. Een voormalige directeur moet ook onder zijn niveau solliciteren, een kapster is boos dat ze bij het afvalbedrijf Roteb wordt ingezet. Personen die moeite hebben met solliciteren worden verwezen naar de tweede etage waar de afdeling Werk Loont gehuisvest is, die een vijftien weken durend project ter ondersteuning biedt. De leider van het project weet ook wel dat het papierprikken velen tegen de borst stuit, maar raadt aan de toestand zo positief mogelijk op te vatten. Als men zelf acht uur betaald werk vindt, is de inspanning niet nodig.

De Werkdiagnose helpt personen door middel van een vragenlijst zichzelf beter te leren kennen, want ze dienen antwoord te geven op vragen als: Ik ben vaak lui. Daarop worden ze uitgenodigd bij de werkconsulent die graag wil weten waarin men energie wil steken, in wat men kan veranderen of wat men niet kan veranderen. De regels liggen vast, ook voor de medewerkers. Als afspraken niet worden nagekomen volgt een maatregel die inhoudt dat de uitkering gekort wordt. Een man weigert daarvoor te tekenen omdat hij al een huurachterstand heeft, maar ontkomt daarmee niet aan de financiële gevolgen.   

Het is des te treuriger dat volgens de aftiteling ook andere gemeenten het voorbeeld van Rotterdam gaan volgen. Terwijl het alternatief van een basisinkomen voorhanden is, lijken we op weg te gaan naar een stalinisering van Nederland.

Bijzondere vermelding verdient de montage van Elja de Lange. Het is erg mooi zoals ze de verschillende gesprekken tot een vloeiend geheel in elkaar gemonteerd heeft.

Hier de trailer van De tegenprestatie op vimeo, hier mijn bespreking van Sta me bij.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen