Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



vrijdag 9 oktober 2015

How many roads (2006), documentaire van Jos de Putter


Twaalf Amerikanen in de ban van een visionaire zanger

Een Amerikaans album in 12 songs, noemt Jos de Putter zijn documentaire How many roads. Hij portretteert daarin een twaalftal Amerikanen die allemaal begeesterd zijn door het werk van Bob Dylan of de persoon zelf. De Putter verbindt de portretten met slogans die overal om hem heen opduiken, met mensen in de rij voor een concert van Dylan en door teksten op karton met statements van Dylan uit zijn folksongs.

Stuart uit Little Falls vertelt dat 2003 een ongewoon moeilijk jaar voor hem was met veel persoonlijke en financiële ellende. Hij bekeerde zich daarom in 2004 tot Bob Dylan en legt uit waarom hij niet eerder tot diens fans behoorde. In de jaren zestig voltrok zich een waterscheiding in de VS tussen links en rechts en hij behoorde tot het rechtse kamp. Na zijn studie ging hij in het leger en leidde zijn leven in een conservatief milieu. De regel Because something is happening here but you don’ t know what it is, do you mr. Jones uit Ballad of a thin man sprak tot zijn verbeelding en paste in zijn ontwikkeling naar meer openheid.

Manor uit Savannah zoekt contact met Jack, zijn oud leraar Engels, die in de klas altijd nummers van Dylan draaide. De man heeft zich teruggetrokken op een plek in het bos, waar hij ooit met zijn leerlingen wandelde en die hij bestempelde als een uithoek van het paradijs. Als Manor aanklopt, wordt er aanvankelijk niet open gedaan omdat Jack nog slaapt, maar later vertelt hij uitgebreid over zijn periode als leraar. In 1984 wilde het bestuur hem kwijt vanwege zijn Dylan voorkeur. Zijn slogan He not being born is busy dying uit It’s allright ma werd door het bestuur niet opgepikt.    

De roodharige schrijfdocente Janet uit Pittsburgh gaat altijd in haar eentje met de auto naar concerten van Dylan hoewel ze buiten haar vertrouwde omgeving slecht op haar gemak is. Dylan beroert nu eenmaal haar hart en ziel. Ze reserveert altijd van tevoren onderdak maar kon laatst na het concert het geboekte motel niet meer vinden in de wirwar van wegen.

Rapper Justin uit Austin rapt in een club en kreeg bier in zijn gezicht gegooid omdat hij kritisch over de regering zong. Een oudere man vertelt dat Dylan ook eens zoiets overkwam tijdens een optreden in een café vol rednecks. Justin werd gegrepen door de regel in Subterranean homesick blues waarin Dylan zingt dat men geen weerman hoeft te zijn om te weten waar de wind naar toe blaast. Hij heeft een vriend, Deacon geheten, die door de muziek op het rechte pad blijft.  

Martin schreef in april 1979 een brief aan Dylan over diens zijn inziens onjuiste bekering tot het christendom. Het leidde tot een pijnlijk afzien van de muziek van Dylan gedurende een jaar maar ook tot een correspondentie met David over de relatie tussen joden- en christendom.

Radiopresentator Bob uit Birmingham legt aan de hand van citaten van Dylan ouders van moeilijke pubers uit hoe ze moeten opvoeden.

Mary, een getrouwde vrouw uit Greensboro, North Carolina vreesde haar leven als een huismus te moeten leiden en ging in haar eentje naar een optreden van Dylan, dat haar sterkte in het idee dat ze alleen verder moest gaan. Ze volgde de folksinger op zijn tournees, hoewel dat een dure zaak is en ze niet precies wist what she was looking for. Ze sliep in haar eigen auto en doet dat ook as ze in de buurt van haar vroegere man is die inmiddels met een andere vrouw woont. Zij neemt genoegen met een plekje in de garage. Eerder kwam ze bij een witte villa waar ze ooit, in een ander leven tijdens de Amerikaanse burgeroorlog, samenwoonde met een man die naar het front ging en op wie ze nog steeds wacht. Ze was doodbedroefd dat het huis net was verkocht.   

Kari en Molly uit Atlanta hebben zelf een tekst geschreven waarin ze zeggen dat ze de muze van Dylan willen zijn en dragen die vol overtuiging voor.

Peter uit Philadelphia speelt nummers van Dylan. Op zijn veertiende ging hij naar een psycholoog omdat de buitenwereld hem verwarde. Bob doorbreekt de schijn en wijst op een traditie die verloren is gegaan.

Sean uit New York doet aan het uitleggen van de teksten van Dylan op zijn website en ontzenuwt daarbij onwaarheden.

Vliegenier Samuel speelde tijdens zijn opleiding op een luchtmachtbasis in een band, kende een moeilijke tijd en neemt albums van Dylan mee naar zijn missie in Irak. Hij herkende veel in Things have changed met het refrein People are crazy and times are strange
 I'm locked in tight, I'm out of range 
I used to care, but things have changed, dat volgens hem over verloren onschuld gaat. Hij stapt in een onbekend avontuur waarin het elk moment niet pluis kan zijn en de volgende zestig seconden een eeuwigheid kunnen zijn. Omdat zijn vertrek al snel komt, geeft hij zijn concertkaartje aan een ander.
Ronnie uit Huntington Beach vertelt dat ze op negen september 2011 naar een concert van Dylan zou maar voor de televisie belandde. Ze vindt het opmerkelijk dat de teksten van Dylan op de cd Love and theft overeenkomen met de vreselijke beelden die ze zag, terwijl hij de teksten eerder geschreven heeft. Ze ziet hem dan ook als een visionair, zoals de figuur van de wachter in de bijbel die waarschuwt en troost.

How many roads doet hunkeren naar een nummer van Dylan dat tenslotte komt tijdens de aftiteling, al is Subterranean homesick blues natuurlijk nooit genoeg voor een echte Dylan fan die na de documentaire om te beginnen meteen Things have changed opzet.

Hier de trailer, hieronder de coupletten van Things have changed:

A worried man with a worried mind 
No one in front of me and nothing behind
 There's a woman on my lap and she's drinking champagne
 Got white skin, got assassin's eyes 
I'm looking up into the sapphire tinted skies
 I'm well dressed, waiting on the last train
Standing on the gallows with my head in a noose
 Any minute now I'm expecting all hell to break loose
This place ain't doing me any good 
I'm in the wrong town, I should be in Hollywood
 Just for a second there I thought I saw something move
 Gonna take dancing lessons do the jitterbug rag
 Ain't no shortcuts, gonna dress in drag
 Only a fool in here would think he's got anything to prove
Lotta water under the bridge, lotta other stuff too
 Don't get up gentlemen, I'm only passing through
I've been walking forty miles of bad road
If the bible is right, the world will explode
I've been trying to get as far away from myself as I can
Some things are too hot to touch
The human mind can only stand so much
You can't win with a losing hand
Feel like falling in love with the first woman I meet
 Putting her in a wheel barrow and wheeling her down the street
I hurt easy, I just don't show it
 You can hurt someone and not even know it
 The next sixty seconds could be like an eternity
 Gonna get lowdown, gonna fly high
 All the truth in the world adds up to one big lie 
I'm love with a woman who don't even appeal to me
Mr. Jinx and Miss Lucy, they jumped in the lake
 I'm not that eager to make a mistake


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen