Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 14 oktober 2015

Filmrecensie: Blancanieves (2013), Pablo Berger


Beeldende hervertelling van eeuwenoud sprookje

Blancanieves is de Spaanse versie van het sprookje van Sneeuwwitje, verteld aan de hand van stomme beelden in zwart wit. De film, die in de jaren twintig van de vorige eeuw in het zuiden van Spanje speelt, doet in het begin wat gedateerd aan, maar wint steeds meer aan kracht en vooral aan verbeeldingskracht, waardoor de toeschouwer deze productie na afloop in zijn of haar hart sluit.

Antonio Villalta is een beroemd stierenvechter die in de arena van Sevilla zijn kunsten vertoont onder de ogen van zijn hoogzwangere vrouw Carmen. De eerste zes stieren weet hij te bedwingen maar de zevende stier doet hem de das om. Terwijl hij op de operatietafel ligt, bevalt zijn vrouw in het ziekenhuis van een dochter, Carmencita geheten. Zelf brengt Carmen het er niet levend vanaf. De dochter wordt naar de vader gebracht maar die wil haar, getraumatiseerd als hij is door de dood van zijn vrouw, niet zien. Verpleegster Encarna hoort van het drama en beraamt alvast plannen om met Antonio te trouwen.

Carmencita leeft in de tussentijd bij haar oma, maar als die sterft wordt ze naar het paleis gebracht waar haar stiefmoeder de scepter zwaait, een scène die sterk lijkt op die in de film Pan’s labyrinth. Encarna laat Carmencita zwaar werk doen en verbiedt haar op de eerste etage te komen. Peppe de kip, die Carmencita in een koffertje heeft meegenomen heeft het verbod niet gehoord en gaat kijken wat daar zoal te zien is. Op zoek naar haar kip, ziet Carmencita haar schoonmoeder die zich mooi maakt en haar vader die in een andere kamer zijn dagen in een rolstoel slijt. Ze krijgt een leuk contact met hem en hij leert haar de beginselen van het stierenvechten dat haar later nog goed van pas zal komen.

Encarna is woedend als ze ontdekt dat Carmencita toch op de eerste etage komt en neemt wraak door Peppe te doden en die tijdens een diner voor twee aan het meisje voor te zetten. Terwijl ze zelf in een poot hapt waarschuwt ze Carmencita dat zij, als ze niet gehoorzaamt, de volgende is die aan het spit gebraden wordt. Carmencita wordt ouder en doet haar werk. Na de dood van haar vader, stuurt haar stiefmoeder haar naar het bos, zogenaamd om bloemen te plukken voor op het graf, maar in werkelijkheid om van haar af te zijn door haar te laten vermoorden door haar chauffeur. Carmencita ontsnapt aan wurging en wordt gevonden door een dwerg, een van de zeven dwergtoreadors die samen een reizend circus vormen.

Vanaf dat moment neemt de levendigheid in de film sterk toe. Niet in de laatste plaats door de 
afwisselende muziek, gespeeld op gitaar en piano. Carmencita wordt ingelijfd in hun circus en krijgt de naam Sneeuwwitje, naar het oorspronkelijke sprookje. De dwergen zijn verbaasd dat ze met stieren kan vechten en nog verbaasder dat ze de dochter is van een beroemd toreador. Een manager nodigt haar uit voor een optreden in de arena van Sevilla, die we in het begin van de film ook al in beeld gebracht zagen. Op de tribune zit de stiefmoeder die in de krant over het succesvolle meisje gehoord heeft en haar plannen heeft.

Carmencita wordt in de arena overspoeld door herinneringen aan haar vader en hoort nog net op tijd zijn waarschuwing dat ze altijd in de ogen van de stier moet blijven kijken. Als ze eenmaal toe is aan het doden van de stier vraagt het publiek door het wapperen met witte zakdoeken om genade waarop de stier terug sjokt naar de stal. Carmencita wordt beladen onder geschenken, waaronder de giftige appel van Encarna. Ze valt in katzwijm maar zoals het sprookje gaat wordt ze wakker gekust, een gegeven dat door Pablo Berger fraai wordt uitgewerkt, net als de dood van Encarna op de hoorns van de stier.

Hier de trailer van Blancanieves, ook bekend onder de naam Snowwhite.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen