Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 18 april 2016

Filmrecensie: Side effects (2013), Steven Soderbergh


Hulpverlenersdrama ontaardt in ongeloofwaardige thriller

Side effects zijn de bijwerkingen van medicijnen, in dit geval tegen depressie. De Engelse psychiater Jonathan Banks, die in de Verenigde Staten is gaan werken omdat men daar meer op genezing uit is dan in zijn geboorteland, dient die toe aan Emily Taylor die zich niet erg vrolijk voelt. Helaas heeft de film van Steven Soderbergh weinig van een hulpverlenersdrama, maar ontwikkelt die zich tot een cynische thriller, waarin het alleen om geld gaat.

In het begin van de film wordt ingezoomd op het appartement waar de 28 jarige Emily met haar echtgenoot Martin woont. De camera volgt het spoor van bloed over de grond, dat naar later blijkt niet van Emily maar van haar echtgenoot is. Daarna gaan we drie maanden terug in de tijd om aan de weet te komen wat er in het appartement aan de hand is geweest.

De knappe Emily (Rooney Mara) gaat op bezoek bij haar man in de gevangenis. Hun echtelijk geluk is maar korte tijd beschoren geweest, zoals we later in de film in een flashback zien, maar het stel krijgt een tweede kans. Martin vertelt na zijn vrijlating en een daaraan gekoppelde heftige vrijpartijHun ge over een man die hij in de gevangenis leerde kennen met wie hij veel geld zou kunnen verdienen om een heerlijk leventje te kunnen leiden.

Emily lijkt daar echter weinig blij van te worden. Nogal vanuit het niets knalt ze met de auto van Martin tegen de muur van de parkeergarage en belandt met hoofdpijn in een psychiatrisch ziekenhuis. Daar ontmoet   ze de empathische psychiater Jonathan Banks (Jude Law) die zich zorgen over haar maakt en afdwingt dat ze bij hem in behandeling komt. Ze vertelt hem dat ze vijf jaar eerder in behandeling is geweest bij Victoria Siebert. Banks besluit contact op te nemen met Siebert (Catherine Zeta Jones) die hem op nogal slinkse manier aanzet om Emily het nieuwe ssri medicijn Albixa te geven, dat heel goed schijnt te werken.

Dat is het begin van de ontsporing van een boeiend psychologisch drama in een verhaal waarin het slechts draait   om geld. Dat Banks een lucratief aanbod van de farmaceutische industrie aanneemt om het medicijn te promoten, komt hem later op gezichtsverlies te staan als Emily zomaar uit het niets haar man dood, zoals we in het begin van de film al zagen. Het blijkt dat het nieuwe medicijn als bijwerking slaapwandelen heeft waardoor men allerlei dingen gaat doen zonder die later nog te herinneren.

Een politieambtenaar schetst helder het dilemma: of Emily, die inmiddels vast zit, is een moordenares of ze is het slachtoffer geworden van onoordeelkundig handelen van een hulpverlener. Er moet altijd iemand hangen. In het verloop van Side effects worden verschillende kanten van dit dilemma naar voren gehaald, waarbij nu eens de ene dan weer de andere partij aan de winnende hand lijkt, totdat een van hen zegeviert en de ander het onderspit delft. Maar dan zijn we al behoorlijk moe geworden van alle intriges die rond dit drama een rol gespeeld hebben. Achteraf gezien is het allemaal niet zo geloofwaardig en erg bedacht.      

Hier de Engelse trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen