Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 22 juni 2013

Bots trekt ten strijde (2013), documentaire van Frank van Osch



Brabo’s zongen tegen het kapitalisme en over geluk

Bots was een socialistisch georiënteerde popgroep uit Eindhoven in de jaren zeventig. Boegbeeld was zanger en gitarist Hans Sanders. Zijn teksten leverde werden zonder commentaar door de andere bandleden gespeeld. Hij kwam van de sociale academie en wilde het wereldbeeld dat hij daar overgedragen had gekregen in gemakkelijk in het gehoor liggende politieke liedjes naar buiten brengen. Bots was zijn afstudeerproject, zegt drummer Sjoerd van Bommel, vanaf 1985 bij de band.

In het begin van de documentaire waarschuwt drummer Sjoerd al dat dit soort terugblikken op succesvolle popgroepen van vroeger vaak leidt tot oude lullen verhalen en dat er altijd leden zijn die er niet aan mee willen werken. Beide zijn inderdaad het geval. Veel meer dan hetgeen ik in de inleiding gezegd heb, is er niet over Bots te vertellen. Ex drummer Frans Meijer en pianist Kees Buenen tonen ons nog eens hun gouden platen. Saxofonist Sjors van de Molengraft blijft net als enkele anderen buiten beeld.

Bots speelde eerst in clubhuizen, daarna in sporthallen en vervolgens in stadions. Sjoerd vond dat een bijzondere ervaring. Op tournee zijn was een geweldig ervaring, herinnert Frans Meijer zich. Hij zou het zo weer doen.

Opmerkelijk is de gemakkelijke ingang die Bots vond in Duitsland. Ze speelden eerst hun nummers in het Nederlands en leverden daarbij een ruwe vertaling. Ze bezochten ook de DDR, dat zich natuurlijk in de handen kneep met de ideologische medestanders uit Nederland. In 1976 zingen ze op Het festival van het politieke lied de hit Zeven dagen lang en dragen dat op aan zanger Wolf Biermann, die een beroepsverbod had. Tijdens Rock gegen Rechts in juli 1979 in Frankfurt deinde een enorme massa op hun muziek. Dit optreden vormde hun doorbraak in Duitsland. Dieter Dehm werkte mee aan een vertaling van hun liedteksten. Het is een anti fascisme vol levensvreugde. De Stasi hield hen wel in de gaten. Een jonge vrouw, Suzanne, deed pogingen via hen naar het Westen te komen, maar koos voor een weg langs Tsjecho-Slowakije, waar ze werd opgepakt. Bots maakte een nummer over haar. De Deutsch Holländische Freundschaft was behoorlijk afgekoeld.

In 2007 hoort Hans dat hij ongeneeslijk ziek is. Later in het jaar sterft hij, nadat hij ons vanuit zijn bed nog een laatste videoboodschap meegeeft. Sjoerd zegt dat hij wel een etterbak kon zijn met zijn arrogante look en zijn tante-achtige gedrag als hij in de bus zijn nagels vijlde.
Een smet op de groep vormde de royalty’s die Hans Sanders opstreek. Hij kocht een café en ging golfen.

Rik Polman nam in 2007 de plaats van Hans als zanger over. Hij zegt dat de teksten na bijna veertig jaar nog steeds actueel zijn. Hij vindt dat er in Duitsland meer actiebereidheid is dan in Nederland. Liederen als Aufstehn en Das Weiche Wasser werden hymnes van de Duitse vredesbeweging.

Volgens Frans Meijer stond Hans Sanders gelijk aan Bots en kan de huidige formatie daarom niet zo genoemd worden. Maar daar denkt niet iedereen zo over. Sjoerd leurt met cd’s en samen met Kees gaat hij in Duitsland om daar samen met Dieter Dehm oude liedjes te zingen. Ze bezoeken het archief van de Stasi, dat weinig informatie bevat. Er moet meer zijn geweest, zegt Sjoerd tegen Kees. In het voormalige Oost-Berlijn krijgt Kees het weer benauwd. Tijdens een optreden op een marktplein komen maar weinig mensen luisteren. De stemming is eruit. Het regent pijpenstelen. Een tijdperk lijkt afgesloten.

Hier de trailer van een halve minuut.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen