Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 21 maart 2013

Filmrecensie: The lady vanishes (2013), Diarmuid Lawrence



Veel sfeer, minder inhoud 

De titel The lady vanishes klinkt meteen bekend in de oren. Het is een de latere films van Hitchcock uit 1938. De huidige opvolger is geen remake, maar baseert zich op dezelfde bron als waarop Hitchcock zich baseerde, de roman The wheel spins.

Net als in de versie van Hitchcock speelt de trein, de express die vanuit de Balkan naar Londen gaat, een hoofdpersoon in deze psychologische thriller. Tussendoor ziet we shots van het zwarte gevaarte dat stoom uitblazend door het zuid- oosten van Europa tjoekt. Hitchcock was verzot op dit soort treinen. Het vormt een maatschappij in het klein met de verschillende coupés, de restauratiewagen, de gedienstige serveerders en de conducteur als hulp bij noodgevallen.

The lady vanishes begint in een hotel in Kroatië waar oudere en jongere Britten de vakantie doorbrengen. Een groepje rijke jonge mannen en vrouwen ligt decadent in het zwembad en bestelt champagne. (Het zal wel all inclusive zijn geweest.) Een van hen is hoofdpersoon Iris Carr (Tuppence Middleton), die later flauwvalt door een zonnesteek als de groep dronken rondhangt op het terras, tot ergernis van de ouderen die rustig binnen aan tafeltjes dineren. Daaronder is een dominee en zijn vrouw en een paar dat wat geheimzinnig met elkaar doet en waarvan anderen zich afvragen of ze wellicht op huwelijksreis zijn.

Als het groepje jongeren weggaat blijft Iris achter. Ze heeft geen zin om mee terug te gaan naar Londen, waar haar niets wacht en familie heeft ze ook al niet. Ze wandelt in de bergen, ziet diep beneden zich het jonge stel dat ruzie maakt en zich daarna weer verzoend. Ze hoort schoten en verdwaalt, maar komt toch weer bij het hotel terecht. De domineesvrouw vertelt haar dat ze de volgende dag met de trein teruggaan, omdat ze haar zoon mist. In tweede instantie besluit Iris toch ook mee te gaan. Ze vraagt de portier een plaats voor haar te reserveren, maar als ze de volgende dag voor het loket staat weet de beambte nergens van en betaalt Iris smeergeld om toch nog mee te kunnen. Vlak voor de aankomst van de trein valt ze weer flauw en ze kan net nog instappen in de express die al rijdt.

In de trein, waarin zich ook de dominee en zijn vrouw bevinden en het jonge stel in een eigen coupé, ontmoet ze Mrs. Froy (Selina Cadell) die als gouvernante heeft gewerkt bij een barones die naast haar zit. De zus van de barones is ernstig ziek en reist mee in een afgesloten coupé, bewaakt door een zuster. Mrs. Froy neemt de paniekerige Iris onder haar hoede, maar als de laatste ontwaakt uit haar slaap is de dame verdwenen. Iris doorzoekt de trein en kan haar niet vinden. Ze krijgt hulp van Max, een taalstudent (zie foto), en diens professor, die Kroatisch spreekt en die bij de barones en anderen navraag doet naar de vermissing. Niemand weet echter ergens van. Zelfs de vrouw van de dominee herinnert zich niet meer dat ze Iris op Mrs. Froy wees. De professor twijfelt aan de geestesvermogens van Iris en houdt het erop dat ze last heeft van een zonnesteek.  

Iris is wanhopig. De suspence neemt gaandeweg de reis toe. Wie zijn toch die man en die vrouw die samen in de coupé zitten, hoe betrouwbaar is de zuster en de patiënt die aan een zuurstofmasker gekoppeld ligt, waarom zei de domineevrouw niet dat ze Iris wees op een oudere mevrouw die haar aandacht probeerde te trekken? Uiteindelijk is het maar een dun verhaal dat aan de grondslag van alle commotie ligt. Iets met de broer van de barones die niet zo en een intellectueel heeft geliquideerd. Dat is wellicht de man die in het allereerste beeld wordt doodgeschoten. Dat doet toch na afloop afbreuk aan de fraaie spanning die opgeroepen werd.   

Hier een BBC-site met de trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen