Jongensdroom werd werkelijkheid
Suzanne Raes vervaardigde een portret van de oorspronkelijke
bemanning van The Rainbow Warrior, het schip van Greenpeace, waarmee men tegen
de walvisvaart protesteerde en acties ondernam tegen kernproeven. Archiefbeelden
en huidige beelden wisselen elkaar af. De oude rotten wonen inmiddels op Waiheke
Island, een vrijplaats in Nieuw Zeeland. Hun schip werd in 1985 door de
Franse geheime dienst in Auckland getorpedeerd, vlak voor ze zouden uitvaren naar het
gebied waar de Fransen kernproeven uitvoerden. Een teken dat ze toch goed bezig
waren, zegt Martini op het eind.
In het begin van de documentaire The rainbow warriors of Waiheke Island worden de hoofdrolspelers
voorgesteld. Behalve de genoemde Martini, een echte zeebonk, behoren zijn vrouw
Susi, kok Rien, de Deense Hanne, zeeman Henk en de Amerikaanse Bunny tot de leden
van het eerste uur. Om beurten maken we nader kennis met ze. Ik schatte in dat
het om drie stellen ging, maar Raes gaat niet in op de persoonlijke relaties. Ik
meende dat Rien zei dat hij zich aangetrokken voelde tot Susi maar daar hoorde
ik verder niets van.
In 1978 kocht men een oude roestige vissersboot, knapte die
op en schilderde die over. Susi bedacht de naam Rainbow Warrier. Daarmee voer
men naar IJsland om te protesteren tegen de walvisvangst. Ze reisden zonder
salaris en werkten soms in een haven om wat bij te verdienen. Ze vonden een walvisvaarder
met de I Ching en voerden hinderlijke acties uit met hun Zodiac speedboten.
Susi vertelt dat ze door de manoeuvres op zee harde klappen opliep. Tijdens een
zware storm stelde men hun vertrouwen in Martini. Ze trouwde met hem, kreeg
kinderen - waaronder dochter Brenna die op de Rainbow Warrior verwekt werd - en
scheidde later.
In de jaren tachtig voerde men actie tegen kernproeven.
Daartoe bouwde men het schip om tot zeilschip. Men verhuisde in 1985 de bevolking
van het eiland Rongelap in de Indische Oceaan, bestaande uit 350 personen die
door straling getroffen werden, naar Mejatto, een ander eiland. Ze hingen een
spandoek op de raketbasis Kwajalein die deel uitmaakte van het Star Wars
project. Hun acties kregen een cultstatus. Martini zegt dat ze door hun
bereidheid iets aan onrecht te doen en daarmee de publiciteit te zoeken hun
geen windeieren legde. Greenpeace groeide na de aanslag op het schip, waarbij
een fotograaf om het leven kwam, enorm. Helaas veranderde daardoor de
organisatie. Het werd een multinational, zegt Martini. Het schip werd tot
zinken gebracht in de baai en doet dienst als kunstmatig koraalrif.
Martini zorgt voor zijn kinderen en presenteert een
radioprogramma op het eiland.
Van achter zijn computer houdt hij scheepsbewegingen in de
gaten. Hij vindt de klimaatverandering tegenwoordig een groter probleem, maar
abstracter en moeilijker tegen te vechten. Hij gebruikt pillen om kalm te
blijven. Als zijn kinderen groot zijn, gaat hij wellicht weer op een boot
wonen.
Rien komt uit Amstelveen en is kok. Hij noemt zichzelf een
doetje, maar hij wilde wel graag naar zee. Tijdens een verblijf in Nieuw
Zeeland klikte het meteen met Martini. Hij leeft op het eiland van het maken
van jams en chutneys. Dat is geen vetpot maar hij komt ermee uit.
Henk meldde zich aan met Bunny. Hij heeft inmiddels een
eigen zeilschip, waarmee hij onderzoek doet in het Zuidpoolgebied. Hij vindt
het zwaar om terug te denken aan de tijd met de Rainbow Warrier. Alle steentjes
maken samen een berg, zegt hij op het eind. Bunnny werd directeur van
Greenpeace Nieuw Zeeland.
Hanne zag dia’s in Kopenhagen en meldde zich aan. Ze kreeg
meteen een uitnodiging om mee te doen. Ze was boos dat de bevolking van
Rongelap getroffen werd door de atoomstraling met vele misvormingen tot gevolg.
Ze raakt gedeprimeerd als ze zich teveel met de wereldproblemen bezig houdt en
beperkt zich liever tot haar eigen tuin.
Martini vraagt zich aan het eind af hoe de wereld eruit had
gezien zonder hun acties. Een vleug romantiek kan hen niet ontzegd worden.
Hier
de trailer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten