Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 2 oktober 2013

Lionel Shriver in Boeken op reis, 29 september 2013



Een dieet maakt nog geen vlinder

Lionel Shriver, bekend van de roman We need to talk about Kevin, over een schoolshooter die door zijn moeder van liefde onthouden werd, haalde op twaalfjarige leeftijd haar meisjesnaam weg. Ze woont in Londen en in de zomer in New York, waar Wim Brands haar bezoekt. Ze schrijft de laatste jaren staande, omdat zitten slecht zou zijn. Dat is vooral lastig als het heet is. In haar koude huis in Londen heeft ze daar geen last van. Ze zet de c.v. overdag niet aan.

Brands vraagt of dat een straf is.  
Vooral voor haar man, zegt ze. Zelf kleedt ze zich in verschillende laagjes en ze kan goed typen met handschoenen aan.

Shriver onderzoekt in haar romans maatschappelijke onderwerpen. Haar nieuwe roman Big Brother gaat over obesitas, een ernstig probleem vandaag de dag in de V.S.
Brands vertelt over de sleutelscène, waarin een vrouw in een vliegtuig bijna geplet wordt door een dikke man. Deze Edison is de oudere broer van Pandora die hem op de luchthaven ophaalt.

Shriver zegt dat Edison geënt is op haar broer Greg. In een column in The Guardian schreef ze over hem. Het brak haar hart dat hij hondervijftig kilo woog en met een zuurstoffles in zijn huis rondliep. Ze vroeg zich af hoe lang hij nog te leven had.
Een paar uur later hoorde ze dat hij in het ziekenhuis was opgenomen en tien dagen later was hij dood.

Brands wil weten waarom ze over dit onderwerp schreef.
Obesitas is een complex begrip met psychische en medische kanten. Haar broer leed eraan na enkele ernstige ongelukken. Omdat hij slecht ter been was, werd hij dik en daardoor kreeg hij weer andere klachten. Ze sprak hem er slechts eenmaal over, maar hij wilde wel als voorbeeld dienen in haar roman. Ze heeft bepaalde persoonlijke zaken eruit gelaten.

Shriver toont een foto van Greg op zijn achttiende toen hij nog helemaal niet dik was. Hij nam haar vroeger onder zijn hoede. Obesitas is een vermomming, waardoor je onzichtbaar wordt. Het is jezelf levend begraven.

Brands vraagt waarom obesitas juist in de Verenigde Staten zo’n probleem is.
Shriver zegt dat daarop geen eenvoudig antwoord te geven is. Food is not great, maar andere zaken nog minder. Men leeft in wat genoemd wordt the greatest nation on earth, maar die stelt teleur. De eetdrang moet de honger naar geblokkeerde nieuwe uitdagingen stillen.

Brands vraagt wat Shriver in gedachten had toen ze aan Big Brother begon.
Shriver wilde vooral met compassie over het onderwerp schrijven en daarover een verhaal vertellen.

Brands neemt aan dat het moeilijk was woorden te vinden voor haar verdriet.
Dat was de opdracht, zegt Shriver stoer. De barokke persoonlijkheid van haar broer zou in het boek niet passen. Ze zou niet in staat zijn hem in woorden te vatten.

Brands kijkt toe terwijl Shriver kookt en vraagt haar wat haar broer at.
Hetzelfde wat zij als kind aten, zoals lasagna en rabarbertaart. Greg ging met veertien jaar uit huis en at dit wellicht om zijn band met het ouderlijk gezin vast te houden. Het moeilijke was dat hij niets had om voor te leven. Vraatzucht komt dan ook vaak voor in lagere milieus.

Brands denkt dat bijna niemand normaal met zijn voeding omgaat.
Aan de andere kant van de dikke mensen staan de nutricional nazi’s die we in het park zien rondlopen en anderen beleren.
Het onderscheid tussen geest en lichaam is verdwenen, vooral bij het individu. Afvallen maakt van iemand nog geen vlinder. Psychische problemen blijven aanwezig. Het lichamelijk gewicht is, behalve als je zwaarlijvig bent, eigenlijk onbenullig. Er is sprake van een moral failure, een nieuw materialisme, waarbij wij zelf de materie zijn. In deze nieuwe religie is het lichaam een kwetsbare kerk. We zijn niet meer bezig met het vormen van ons karakter en daardoor erg oppervlakkig. Dat Shriver zelf hardloopt en tennist heeft niet te maken met een lichaamscultus, maar met het onderhouden van haar lijf. Ze doet dit al haar hele leven. Ze wil niemand iets opleggen maar denkt wel dat wij dolgedraaid zijn.   



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen