Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 11 juni 2016

How to survive a plague (2012), documentaire van David France


Indrukwekkende schets van de strijd tegen aids

De Amerikaanse documentairemaker David France brengt de strijd in de Verenigde Staten in beeld, waarin activisten druk uitoefenen op de maatschappij om ervoor te zorgen dat er medicijnen komen tegen hiv besmetting. Het positieve is dat die er tenslotte kwamen, het wrange dat er volgens de aftiteling nog steeds elke vier minuten een wereldburger aan de gevolgen van aids overlijdt. Afgelopen donderdag drong de directeur van het Aids fonds er nog eens op aan dat Nederland niet mag beknibbelen op de wereldwijde strijd tegen aids Trouw, 9 juni 2016).

France brengt de jaren van activisme chronologisch in beeld. Hij begint met een voorbeschouwing waarin getoond wordt dat aids slachtoffers in de jaren tachtig in ziekenhuizen geweigerd werden en in hun eentje verkommerden. Vrienden en familieleden van doodzieke slachtoffers voerden actie, om te beginnen in Greenwich Village in New York. Ze vormden Act Up en bezetten het stadhuis omdat burgemeester Ed Koch om de hete brij heen draaide.

In 1987 sterven wereldwijd 500.000 mensen aan aids. Behandelingsmethoden ontbreken. France portretteert een drietal lijders aan aids die een belangrijke rol in Act Up vormen. Daaronder is de charismatische advocaat Bob Rafsky, die de strijd tegen aids als een oorlog ziet. Act up trekt op naar een ziekenhuis in Greenwich Village, waar het tot een confrontatie met de oproerpolitie komt. Voormalig apotheker Iris Long verschaft de actiegroep informatie over de ziekte, waardoor men wetenschappelijke rapporten nader gaat bestuderen. Een nieuwslezer meldt dat er een medicijn tegen aids bestaat, namelijk AZT, maar dat is wel erg duur, zodat Act Up naar het bedrijf trekt om aan te dringen op prijsverlaging.

In 1988 sterven 800.000 mensen aan aids. Uit het buitenland worden medicijnen geïmporteerd, maar dat gaat via de zwarte markt. Act Up dringt er bij de FDA, de Federal Drugs Administration, op aan medicijnen tegen aids vrij te geven, zoals het middel DHPG. Protesten tijdens een hoorzitting om dit medicijn toe te laten worden gehonoreerd. Op een internationale conferentie in Montreal bepleit men een integrale aanpak van het aidsprobleem. Onder druk van Act Up komt het nieuwe medicijn DDI op de markt dat anders dan AZT niet blind maakt.

In 1989 is het dodencijfer opgelopen tot 1200.000. Act Up voert actie tegen de New Yorkse kardinaal O’ Connor die zich uitspreekt tegen condoomgebruik. Men protesteert liggend in de kathedraal en wordt door ordetroepen op brancards weggedragen. George Bush senior stelt volgens Act Up verkeerde prioriteiten. Men ageert tegen aidswetenschapper Fauci om ervoor te zorgen dat middelen tegen longontsteking als gevolg van aids beschikbaar worden gesteld. Na een bezetting van een onderzoekscentrum wordt de strijd grimmiger. Tijdens een internationale aidsconferentie in San Francisco roept Rafsky op tot actie, hetgeen leidt tot stappen in de wetenschap. Bush geeft geen sjoege.

In 1990, een jaar met 1700.000 slachtoffers, werkt Act Up samen met de wetenschap en pakt men het huis van de rechtse senator Jesse Helms in in een reusachtig condoom vanwege zijn grove aanval op de homoseksuele levensstijl. De wetenschap stuit op een plafond. Nieuwe infecties komen op. Act Up praat indringend met het hoofd van een Japans bedrijf in de V.S., dat weigert een middel tegen aids te ontwikkelen.

In 1991, 2400.000 doden, richt de woede over aids zich naar binnen. Er dreigt een tweespalt tussen een elite die met de wetenschap meedenkt en de rest van de protestbeweging. Schrijver Larry Kramer refereert aan de 41 aidsdoden die tien jaar daarvoor vielen en roept op indrukwekkende wijze op tot eenheid. Er ontstaat een denktank binnen de beweging, TAG genoemd, Treatment Action Group.

In 1992, 3300.000 doden, roept Act Up, in kader van de voorverkiezingen, op tot een mars op Washington om Bush uit het Witte Huis te halen. Bill Clinton zegt de beweging steun toe. Het aidsonderzoek speelt een rol in de verkiezingscampagne. Men spreidt in Washington een enorme quilt uit om de aidsslachtoffers te herdenken. Rafsky vervloekt Bush in een toespraak.

IN 1993, 4700.000 doden, sterft ook Rafsky op 44 jarige leeftijd. Hij laat een vrouw en een jonge dochter na. De werking van het middel AZT wordt net als andere middelen betwist. In 1994, 6200.000 doden, worden nieuwe middelen ingezet. TAG trapt op de rem om nieuwe fouten te voorkomen, maar de meerderheid snakt naar medicijnen. In de jaren tot en met 1995, 8200.000 doden, sterven veel activisten van Act Up, maar er komt wel een doorbraak op het medicijnenfront, waardoor de sterfgevallen teruglopen. Men is blij, maar met ziet ook met verdriet om naar de gemiste kansen van Reagan. Hoewel het allemaal anders had gekund heeft Act Up de kracht van een beweging die van onderop is ontstaan, weer eens bewezen. Stand up for your rights! zong Bob Marley al in 1980.  

Hier de trailer die begint met de oproep van schrijver Larry Kramer tot eenheid in de gelederen van de activisten van Act Up, hier Get up, stand up van Bob Marley.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen