Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 30 juni 2015

Halfjaarbericht Allerhande maar vooral literatuur, 30 juni 2015






Politici moeten meer zijn dan gevorderde boekhouders

De uitspraak van de rechter in de zaak die Urgenda tegen de Nederlandse staat had aangespannen om de uitstoot van CO 2 sterk te reduceren, is na de nieuwe encycliek van de paus, een opsteker voor iedereen die het klimaat een warm hart toedraagt. Tijdens het bericht hierover in het NOS Journaal van 24 juni j. l. zag ik een verslaggever naast een drukke snelweg bij Rotterdam. Door de aantrekkende economie werd het volgens hem niet gemakkelijk om aan de milieunormen te voldoen. De uitstoot van CO2 neemt toe in plaats van af.

Het is duidelijk dat economie en ecologie op gespannen voet met elkaar staan. Dit komt vooral door het economisme dat eindelijk eens door een politicus aan de kaak gesteld wordt. Jesse Klaver, de nieuwe leider van Groen Links, rekent af met de meer liberale ideeën van Halsema en Sap, zegt vaarwel tegen de traditioneel linkse opvattingen van Van Ojik en stapt buiten de geijkte kaders. Politici zijn volgens hem gevorderde boekhouders geworden en moeten weer leiding durven geven in plaats van aan de leiband te lopen van het grootkapitaal. Wellicht krabt Jeroen Dijsselbloem zich na de eurocrisis nog eens achter zijn oren. Ewald Engelen zette kritische kanttekeningen bij de manier waarop de Europese Unie heeft gehandeld. De Grieken verdienen een creatieve oplossing en geen louter boekhoudkundige. Net als de Grieken moeten we straks allemaal een stap terug moeten doen. De manier waarop dat gebeurt kan ook een bevrijding zijn, als die tenminste niet opgedrongen wordt door een financiële dictatuur zoals de afgelopen dagen weer duidelijk bleek.

Onze vrijheid staat op het spel. Niet eens door de ondoorzichtige manoeuvres van Poetin of de gevreesde opmars van Islamitische Staat, als wel door de macht die door de kapitalistische maatschappij op de mensen wordt uitgeoefend. In mijn vorige kwartaalbericht schreef ik al over de knellende banden die aan iedereen, in dat geval aan huisartsen, wordt opgelegd, maar inmiddels zou ik geen groep meer kunnen noemen die niet blootstaat aan de ijzeren wet van het kapitalisme, waarin concurrentie en concentratie van macht samengaat met verdere verslechtering van het leven, met de vele armen en de uitgeputte aarde (dit jaar is 13 augustus Earth Overshoot Day) als eerste maar niet als laatste gedupeerden. Het lijkt me dat samenwerking tussen mensen wel eens de voorrang verdient boven concurrentie. In het Filosofisch Kwintet wordt deze weken nagedacht over de kernwaarden van de duurzame mens, dat wil zeggen de mens die nog waarden heeft om voor te leven. Bas Heijne maakte onlangs de boeiende serie De volmaakte mens waarin hij zijn twijfels heeft aan een sterk doorgevoerde technologie. Wat is het mens-zijn als we alleen nog maar met onze telefoons communiceren en op onze tablets zitten te loeren?

Gelukkig is er altijd nog de literatuur (waarvoor je natuurlijk ook op je tablet kan loeren). Tijdens het laatste Schwobfest, ruim een week geleden in De Lichtfabriek in Haarlem, werden weer de nodige pareltjes aangeprezen, die troost brengen zoals De pop van Boleslav Prus of juist niet, zoals De Israëlische trilogie van Marek Hlasko. Voor ieder wat wils.  

Op de helft gekomen van mijn blog, dat ik nog hoop bij te houden tot halverwege 2020, kom ik ... alles overdenkende ... tot de tussentijdse conclusie dat het nog alle kanten op kan met de wereld, maar dat het wel steeds urgenter wordt dat er actie ondernomen wordt om de leefbaarheid voor toekomstige generaties te waarborgen. Er moet nog veel gebeuren, al is het maar om te zorgen dat niet een derde van alle dieren binnenkort uitsterft zoals onlangs in de krant stond. Werk aan de winkel, niet alleen voor de politici.

Hier mijn vorige kwartaalbericht, eind maart 2015, hier het artikel van Ewald Engelen in Joop, hier mijn verslag van het laatste Schwobfest, hier nog een mooi interview (2014) van Erik de Vlieger en Willem van Weelden vanuit café Weltschmerz met Ewald Engelen waarin die zijn weerzin van de bancaire wereld niet onder de caféstoelen verstopt. 


  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen