Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 20 juni 2015

God is my dj (2006), documentaire van Carin Goeijers



Ondernemerschap met valkuilen

De lange documentaire God is my dj portretteert Duncan Stutterheim die in 1992 samen met twee vrienden een house party organiseerde. Dat groeide uit tot het bedrijf ID&T met dance events, een tijdschrift, horecaondernemingen en een radiostation. De dood van Miles, de jongere broer van Duncan door een eenzijdig auto ongeluk in 2000 in Amsterdam, zit door de documentaire heen geweven. Carin Goeijers volgt Duncan een half jaar lang op weg naar het feest Sensation White in 2005. Het camera werk was van Gregor Meerman, die ook de camera voerde bij Onze crèche van zijn zus Marije. In 2014 sprak Chris Kijne in het kader van X jaar na dato in de Arena na met Duncan en Carin over hun project.

Duncan is omringd door een vriendengroep die informeel maar des te besluitvaardiger samenwerkt om het dance event Sensation in de Amsterdamse Arena van de grond te krijgen. Hij is zeer te spreken over het promotiefilmpje. Zijn vrouw Lisca is ook actief en Duncan zorgt ook voor hun jonge kinderen. Zijn vader, een ervaren ondernemer, staat op de achtergrond. Hij adviseert Duncan en vertelt over de begintijd toen hij bij houseparty’s bij de toiletten zat en een hele doos met geld bijeen schraapte. Volgens Carin maakte hij van Duncan al vroeg een ondernemer.

Al gauw zorgt de moeite om hun radiostation te verkopen voor problemen. De financiële situatie is minder florissant dan het lijkt. Op advies van zijn vader snijdt Duncan de zijtakken weg en slankt het bedrijf af. In een korzelige toespraak tot zijn werknemers deelt de kortgeschoren Duncan zijn besluit mee. Hij blaast stoom af met zaalvoetbal en fitness en gaat verder met de organisatie van Sensation White. Hij voert overleg met de Arena, spreekt met dj Armin van Buuren over de muziek.

Sensation gaat ook naar Duitsland. Tijdens een videogesprek is er verschil van mening over de vraag of eerst de dj’s bekend moeten zijn voor men het feest organiseert. Duncan wil het laatste. Hij probeert de vergelijking uit tussen het kip en het ei, maar dat wordt niet begrepen. Later zegt Joop van den Ende tegen hem dat hijzelf de Duitsers het gevoel geeft dat het hun zaak is. Tijdens een persconferentie op zitzakken laat Duncan het promotiefilmpje zien. De show begint, voordat het visuele en auditieve geweld losbarst, veelzeggend met een auto die in de nacht van boven af en later van achteren gefilmd wordt.   

Duncan legt tussendoor een bloemetje bij de boom waar Miles verongelukte en bezoekt zijn graf. Hij zegt dat Miles zijn anker was en hem vroeger voor misstappen behoedde. Voor zijn dood beleefde Duncan een heftige tijd met veel drank en pillen. Daarna verzoende hij zich met Lisca, die zegt dat de dood reinigt.

Duncan vertelt in X jaar na dato dat hij te spreken is over de documentaire, maar vindt de scène, waarin hij het ontslag meedeelt, confronterend. Het was maar een fragment uit zijn toespraak. Het was niet de beste tijd die ze meemaakten. Hij was het eens met zijn vader dat hij moest ingrijpen. Carin werd door hem vrijgelaten te filmen wat ze wilde. Ze bekeek zijn agenda en maakte haar plannen. Lisca was minder enthousiast over deelname maar zij was belangrijk in het verhaal en werkte daarom mee. Na de documentaire organiseerde Duncan zijn zaken anders. Hij stapte uit zijn meerderheidsbelang en overlegde meer samen met anderen. Inmiddels heeft Duncan het bedrijf verkocht en bereidt hij zich voor op wat de toekomst in petto heeft. Ongetwijfeld zullen we nog horen van deze gedreven ondernemer. 

Hier de trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen