Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 18 juni 2015

Filmrecensie: Tous les soleils (2011), Philippe Claudel



Luchtig en oubollig drama over Italiaanse docent zonder vrouw in Straatsburg

De luchtigheid van Tous les soleils spat meteen al vanaf het begin van het scherm als de Italiaanse muziekdocent Alessandro Regazzoni op zijn solex met witte helm op zijn hoofd door de straten van Straatsburg naar zijn school slingert (zie foto). Hij vermaakt daar met veel plezier zijn leerlingen. Zijn collega’s zijn minder ingenomen met de hoge cijfers die hij geeft, want zij moeten die steeds weer middelen.

Alessandro is een opgeruimde man die echter niet los kan komen van de dood van zijn vrouw Louise die een auto-ongeluk kreeg toen hun dochtertje Irina nog maar een baby was. Daarom bemoedert hij het meisje dat inmiddels al vijftien jaar oud is nog steeds. Hij krijgt hulp in de huishouding van zijn anarchistische broer Luigi die uit Italië gevlucht is voor Berlusconi. Irina en Luigi kunnen het samen heel goed vinden. Haar oom beperkt tenminste haar ruimte niet.  

De invloed van de schrijver Philippe Claudel is duidelijk merkbaar in diens tweede film. In zijn vrije tijd leest Alessandro in het kader van Woorden verbinden voor in het ziekenhuis. Onder andere aan Agathe, een echte dame, die niet aan bed gebonden is. In het ziekenhuis werkt ook de knappe verpleegster Yasmina die vertelt over de recente scheiding van haar echtgenoot en zo te zien graag een verhouding met Alessandro zou beginnen. Het lijkt echter niet in zijn hoofd op te komen dat er zoiets als een nieuw leven bestaat. Als hij Irina naar de ouders van zijn overleden vrouw op het platteland heeft gebracht, die daar een weekend gaat logeren, rijdt hij terug naar huis en kijkt naar een oude video van hem en zijn jonge blonde vrouw Louise.

Luigi en Irina bedenken het plan om hem aan te melden voor een datingsite. Luigi schrijft intieme teksten aan een vrouw die reageert en die zegt dat ze Alessandro al kent. Ze blijkt een collega van Alessandro en stuurt aan op een ontmoeting in het materialenlokaal die natuurlijk niet goed kan aflopen.

Een licht gaat op bij Alessandro op als Irina verliefd wordt op een jongen. Hij is eerst boos dat zijn dochter zich zomaar laat versieren, maar hoort dan van haar dat hijzelf eens afstand moet nemen van het verleden en zelf eens wat van zijn leven moet gaan maken. De dochter van de overleden Agathe, die tijdens het afscheid van Alessandro nog terug komt op het gedicht Tous les soleils dat Alessandro haar ooit voorlas, lijkt een goede kanshebber.

Humor is niet ver weg in deze klucht. Vooral de broer van Alessandro in zijn onafscheidelijke badjas is een grappig type. Ook de gang van Alessandro met zijn dochter naar de psycholoog is vermakelijk. Zij maakt hem wijs dat hij beter zelf in therapie kan gaan, met zijn dochter is niets aan de hand. Als Alessandro een spannend verhaal wil voorlezen aan een oude bedlederige man, heft die zijn hand op dat hij liever iets erotisch wil horen. Een leerlinge die weinig weet tijdens een mondeling krijgt toch een voldoende omdat ze, zoals ze zegt, anders van school af zou moeten. Het zijn krenten in de pap die het toch wat oubollige onderwerp smaak geven. Een aardige film voor na een vermoeiende dag.  

Hier de trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen