Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



vrijdag 17 mei 2013

Filmrecensie: Black and white (2002), Craig Lahiff



Drankzuchtige Aboriginal gepakt voor moord op meisje

De film ontwikkelt zich volgens een klassiek patroon. Een drankzuchtige Aboriginal wordt beschuldigd van verkrachting en moord op een negenjarig Australisch meisje en ter dood veroordeeld, maar de bewijsvoering is zwak en de advocaat van de beschuldigde strijdt verder en weet de doodstraf tenslotte af te wenden, al is dat niet direct door diens toedoen. Wat de film boeiend maakt is dat die gebaseerd is op werkelijke gebeurtenissen.

Fraai zijn de pastelkleuren van Ceduna Beach in South Australia, waar op zaterdag 20 december 1958 het meisje Mary Hattam op het strand speelde en meegenomen werd naar een grot waar vogeltjes zouden zingen. In de visie van aanklager Chamberlain was het de halfbloed Aboriginal Max Stuart die vanuit seksuele frustratie het meisje zou hebben meegelokt, neergeslagen, verkracht en vermoord.

De kijker weet dat het anders gegaan is. Ex bokser Max heeft de moord niet gepleegd en werd door zes politiemannen tot een bekentenis gedwongen. Aanvankelijk wil hij dat niet toegeven tegen zijn advocaat David O’Sullivan die, geholpen door zijn partner Helen Devaney, met zijn zaak belast wordt. Later horen we dat hij de spoorzoekers van zijn stam vreest, maar dat wordt verder niet uitgewerkt.

De film concentreert zich op de rechtsgang, die steeds een trede hogerop gaat. Van een vooronderzoek tot de regionale strafzaak, tot een hoger beroep in Adelaid en een beroep op de Geheime Raad in Londen. Het is meteen duidelijk dat men zo snel mogelijk de zaak in de doofpot wil hebben. Als Max Stuart met een alibi komt wordt het tijdstip van de moord door de patholoog anatoom naar voren aangepast. In Londen vindt een kruisverhoor plaats van O’Sullivan door Chamberlain, omdat de eerste zijn taak niet goed zou hebben uitgeoefend. Voorafgaande daaraan zegt een collega advocaat tegen O’Sullivan dat hij de zaken veel te zwart wit zien, waar ze grijs zijn.  

Er wordt, nadat Helen eerst weinig fiducie heeft dat zoiets gaat lukken, veel aan gedaan om de rondreizende kermisexploitant Gieseman op te sporen bij wie Max werkzaam was. Deze zou kunnen bevestigen dat Max op het moment van de moord bij zijn werkgever op het kermisterrein aan het werk was. Steun krijgt O’Sullivan van een professor Strehlow die de taal van Aranda, een Aboriginal stam, kent en de latere mediamagnaat Rupert Murdoch, uitgever van de Adelaid News, die tegenstander is van ophanging.  

Het is jammer dat de schuldige nooit wordt opgepakt. Wel zien we aan het eind een andere Aboriginal in een auto die de mogelijkheid open houdt dat hij de moord gepleegd heeft. Hij zegt daarbij dat die mogelijkheid van dezelfde aard is als de mogelijkheid door sommigen geopperd dat Elvis Presley nog leeft. Het is vreemd dat we niets zien van de familie van het slachtoffer of de begrafenis. Noch horen we over de omstandigheden waaronder Mary in haar eentje op dat strand aan het spelen was. Tijdens de aftiteling wordt, zoals gebruikelijk is in films die op waarheid berusten meegedeeld hoe het met de hoofdpersonen verder is gegaan. 

Hier de trailer. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen