Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zondag 24 februari 2013

Theaterrecensie: 237 redenen voor seks, Orkater, Toneelschuur, 23 februari 2013



Balancerend op de grens tussen spel en werkelijkheid

Seks trekt, zo blijkt maar weer uit de bomvolle kleine theaterzaal. De acteurs Leopold Witte en Geert Lageveen controleren zelf de kaartjes, wijzen de laatste binnenkomers op lege plekken en doen zelf het licht. Het is alsof ze een toneelstukje gaan doen, zoals kinderen dat doen, door buurtgenootjes uit te nodigen om naar hun kunstjes te komen kijken.

Ze zitten tijdens de voorstelling, die een uitbreiding is van de lunchpauzevoorstelling uit 2011, op kale stoelen met een pick-up en veel platen en plaatjes naast zich en ze bestoken elkaar met de mooiste nummers uit hun jeugd, waarbij Geert weer helemaal loskomt bij Je t’aime, moi non plus. De voorstelling is een soort jeugdsentiment. En dan over hun amoureuze ervaringen.

Stella de Graaf uit Zutphen is de rode draad in het programma. Geert zette een advertentie waarin hij, onder geheimhouding, vroeg naar de seksuele ervaringen van mensen. Stella was van hun eigen leeftijd en stuurde herhaaldelijk openhartige brieven, waarvan de inhoud op het toneel uit de doeken wordt gedaan. Zo ziet Stella eens een soort slak op het been van haar slapende neef en gaat ze op zeventienjarige leeftijd met een stel vriendinnen naar Frankrijk en wordt als laatste ontmaagd, niet tot haar plezier, maar daarna hoorde ze er wel meer bij.

Leopold en Geert spelen hun rollen heel naturel. Ze zijn getrouwd, hebben twee kinderen en noemen elkaar bij de voornaam. Ze balanceren knap op de grens van spel en werkelijkheid. Leopold trekt vrouwenschoenen aan en danst met de verlegen kleine Geert, waarbij hij die probeert te bewegen diens hand op zijn bil te leggen. Leopold doet een sterke sketch over een dwingend gesprek met zijn veertienjarige dochter over Sex and the city, waarbij zij hem tot zwijgen dwingt. Soms leiden de verhalen tot een diepe stilte in de zaal, zoals een verhaal over een vrouw die haar gezin verliet voor de seks met een ander en haar kinderen die daar ziek van werden. Of als het publiek wordt gevraagd na te denken waaraan men dacht tijdens de laatste vrijpartij.

Leopold en Geert zetten elkaar aan tot bekentenissen. Zo wil Leopold van Geert weten hoe die zich dan vroeger op de dansvloer bewoog (zie foto), maar de mannen zijn ook elkaars tegenstrevers. Geert kan geen genoeg krijgen van de seks, terwijl Leopold vindt dat geluk niet afhankelijk is van de hoeveelheid. Geert wordt tijdens het boodschappen doen afgeleid door mooie vrouwen in zijn buurt en komt terecht in een tippelzone met de verkeerde inkopen. Hij is ook de man van de cijfers en de onderzoeken, zoals het Amerikaanse dat 237 redenen voor seks onderscheidde. Leopold heeft alleen fantasieën over zijn eigen vrouw. Hij vertelt over een vriend die het al acht maanden niet heeft gedaan. Geert kan niet geloven dat de partners nog bij elkaar zijn. Leopold moet schuldbewust toegeven dat dat wel zo is.

Na de laatste brief van Stella, voorgelezen door Leopold, waarin ze zegt dat de brieven haar geholpen hebben haar leven meer op orde te krijgen, vertelt Leopold dat hij zelf wel gelukkig is. Zie daar een gelukkige man, zegt Geert wat cynisch, voordat hij wegloopt om een video met slakkenseks aan te zetten. Waarmee het einde en het antwoord naar het belang van seks voor het menselijk geluk open blijft.  

Laura van Dolron deed de dramaturgie en zal, hoewel het moeite moet hebben gekost hen in het gareel te houden, ervan genoten hebben om met deze zorgzame maar eigenwijze mannen te werken.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen