Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 23 februari 2013

Speciale vlucht (2011), documentaire van Fernand Melgar


Graag of traag

De Europese immigratiewetten zijn streng, maar Zwitserland spant de kroon. Asielzoekers en illegale immigranten worden gedetineerd en uitgezet. Fernand Melgar filmt in het redelijk humane detentiecentrum Frambois bij Geneve, waar zo’n vijfentwintig mensen wachten op transport. Als men niet vrijwillig gaat volgt een speciale vlucht.

Directeur Jean-Michele Claude legt aan een nieuwkomer de regels uit. Hij spreekt van bewoners en niet van gedetineerden. Men heeft recht op een maatschappelijk werker en een advocaat, maar een hoger beroep betekent niet dat uitzetting van de baan is.

Tijdens een bezoekuur is een zoontje van zes jaar verdrietig dat zijn vader daar wordt vastgehouden. De man vindt dat hij te streng wordt behandeld. Dieren hebben meer rechten. Een vrijwilligster van een hulporganisatie is bezig met een petitie voor de zwarte man Kitima, die een baby en een vrouw in Zwitserland heeft.

Er wordt druk uitgeoefend op de bewoners om vrijwillig te vertrekken. Een Roma uit Kosovo gaat onder begeleiding naar de grens. Als hij weer terugkomt gaat hij met een speciale vlucht, dreigt de directeur. De man vreest het ergste. Hij heeft een opleiding gehad in West Europa, niets misdaan en zal in Kosovo op zijn minst gediscrimineerd worden.

Een zwarte jongeman heeft een rap geschreven over zijn leefsituatie. Hij zit er al een jaar en voelt zich zoals elke andere burger en geen zwart schaap.

Stuitend is een gesprek met een medewerker van de vreemdelingenpolitie met Kitima. Moet hij zijn vrouw en baby achterlaten? De agent kan zijn probleem niet oplossen. Kitima zegt hem dat het niet blijft in de wereld zoals het is en dat de agent dan de werkelijkheid onder ogen moet zien. Kitima weigert de agent een hand te geven.

Tijdens een stafoverleg worden de bewoners besproken. Vijf van hen moeten met een speciale vlucht weg. De directeur wil alles zoveel mogelijk in stilte laten gebeuren. Er is politieversterking achter de hand. Om beurten worden de vijf mannen binnengeroepen. De directeur legt hen de toestand uit. Ze worden gevisiteerd en krijgen handboeien om. Hun wereld stort in, zegt medewerker Denis. Het gaat hem zelf ook niet in de koude kleren zitten. De directeur is opgelucht dat alles rustig verloopt. Vervolgens spreekt hij de groep toe. Hij zegt dat ook zijn medewerkers het er moeilijk mee hebben. 

Kitima bidt uit de bijbel. Later krijgt hij bericht dat hij vrij is. Hij leest zelf de brief voor, huilt en is in de zevende hemel.

Twee zwarte mannen horen dat ze via Lausanne en Zürich naar Kinshaha gaan. Later vernemen we dat een reisgenoot op weg naar het vliegtuig overleden is. De vlucht wordt geannuleerd. De passagiers teruggestuurd. De speciale vluchten worden opgeschort. De twee uit Frambois zijn geschokt. De een vertelt dat hij als een zak piepers het vliegtuig werd ingedragen, de ander dat de maskers te strak zaten. De directeur is niet trots. Hij zal contact opnemen met de autoriteiten. Als hij verneemt dat de reisgenoot een hartaanval had gekregen ontstaat onrust in de groep.

Is de situatie in Nederland veel anders? Een jaar geleden werd aangekondigd dat er in 2012 nog 4800 uitzettingen zouden volgen. Een paar dagen geleden ging het weer over uitzetting van Somaliërs omdat staatssecretaris Teeven de situatie daar verbeterd vond. Arme mensen. Zie hier mijn verslag van Verloren levens.  

Hier de teaser van de documentaire die in het Frans Vol Spécial heet en in het kader van het Movies That Matter festival werd uitgezonden. Op de site ook reacties op de documentaire.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen