Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 22 januari 2013

Cinéma Inch’allah! (2012), documentaire van Vincent Coen en Guillaume Vandenberghe


Tussen kunst en leven gaapt een kloof

Vier jonge Marokkaanse cineasten proberen aan de bak te komen in Brussel. Dat valt niet mee. De vier lopen over straat in Brussel en gaan een als goed bekend staande videotheek binnen om een poster op te hangen over hun film USM uit 2007. De winkelier mag de film ook bekijken.

Farih en zijn vrienden Reda, Mohamed en Noon bespreken de voor en tegens om weer een nieuwe film te maken zonder financiering. Mohamed is acteur en wil betaald worden, Reda geeft een voorbeeld van een filmmaker die zonder geldelijke middelen een film maakte waarmee hij doorbrak.

De documentaire is opgebouwd rond de nieuwe film Jamal Disco 2, een vervolg op een eerdere actiekomedie uit 1999. Tijdens de casting spelen jonge vrouwen een scène waarin ze in de badkamer een onbekende string vinden, waarin een ruzie plaatsvindt met haar vriend, die zegt dat hij van haar houdt maar ook van andere vrouwen. De cineasten genieten.

Noon en Farid kennen elkaar al lang. Noon zat bij Farid in de klas. Ze filmden al met de videocamera van Noon’s vader als die afwezig was. Farid is getrouwd en heeft twee kinderen. Hij zegt dat hij geen luxe leven leidt en dat filmen een manier is om even weg te zijn. Hij maakt films met boodschappen, zoals voor zijn vader, over zijn weigering toestemming te geven voor een huwelijk van een van zijn kinderen. Nadat hij de film gezien had moest hij huilen. Farid wil iets bereiken met zijn films.

Reda kon pas na het overlijden van zijn vader drama gaan studeren. Zijn moeder was trots op hem. Hij werkte als opnameleider en is acht jaar getrouwd geweest. Daaruit is zijn knappe dochter Yasmine voortgekomen. Zijn passie voor film heeft hem zijn huwelijk gekost. Op Facebook werd hij gehackt door vriendinnen die iets met hem wilden. Filmmaken doet hij voor zichzelf. Hij doet niet mee aan films waarin een negatief beeld wordt neergezet van Marokkanen of islamieten.

Mohamed doodt een schaap dat ritueel geslacht wordt en filmt de verwerking. Hij is tegen clichés en wil scènes filmen waarin een Marokkaanse dochter van haar vader toestemming krijgt om met haar vriendinnen uit te gaan. Hij kent als acteur geen angst. In het dagelijks leven is dat wel anders. Zijn moeder maakt zich zorgen over hem. Ze zou graag een kleinkind hebben. Mohamed zegt dat ze geduld moet hebben. Hij valt in een café over de kwalificatie halal-film, maar Noon vindt dat dit juist een geruststelling inhoudt voor islamitische kijkers. De discussie gaat erover of ze amusement willen bieden of een boodschap willen overbrengen.

Volgens Farid mogen islamieten niet eens afbeeldingen maken. Hij kan nerveus en driftig zijn en vindt zichzelf geen goede vader en echtgenoot. ‘Je bent net de loser die ze aan het eind van de film oppakken,’ zegt hij tegen zichzelf. Elke film is voor hem een mini-therapie, maar zijn duistere kant verhindert verbetering. Hij verzoende zich voor de nieuwe film met zijn vrouw maar later was het toch weer hommeles.

De vier ontspannen na de opnamen van Jamal Disco 2 in een Turks bad. De toekomst van hun film is echter onzeker. Mohamed zegt dat er genoeg potentiële kijkers moeten zijn in Brussel. Farid heeft zijn twijfels om verder te gaan. Hij brengt in zijn leven niets tot een goed einde. In een park bidt hij voor zijn welzijn. Een gelovige moslim mag geen films maken. Hij stopt ermee en legt zijn standpunt uit aan de anderen. 

Tijdens de aftiteling lezen we dat Noon een eigen productiehuis heeft opgericht, dat Mohamed succesvol is als acteur maar nog geen kind heeft, dat Reda de hoofdrol speelt in een Marokkaanse film en als sociaal assistent werkt en dat Farid op vrijdag voor daklozen kookt en nog geen camera heeft aangeraakt.  

Hier meer over de makers, met een link naar deze documentaire waar op het eind nog een trailer te zien en de titelsong te horen is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen