Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 22 januari 2013

Agenda 2013, Tegenlicht, 21 januari 2013



Alweer een jaar met grote veranderingen

Het is traditie dat Tegenlicht in het nieuwe jaar aftrapt met een blik vooruit naar wat ons te wachten staat, zoals ze ook gewoon zijn te zeggen aan het begin van elke uitzending. Met die blik vooruit doelen ze zowel op de toestand in de wereld als op hun uitzendingen. 2013 wordt alvast neergezet als het jaar van de grote veranderingen.

Net als vorig jaar mag Jim Rogers weer zijn verhaal doen. Ik betitelde die Amerikaanse miljonair vorig jaar als een arrogante en irritante socialistenvreter, die met zijn armen over elkaar de toestand in de wereld beziet. Volgens de programmamakers had hij echter wel alle crises die achter ons liggen, de krediet, de financiële en de economische, voorzien. Rogers neemt de Duitse verkiezingen in het najaar als ankerpunt. Voor die tijd zal het pappen en nathouden blijven om te zorgen dat Merkel in het zadel blijft. Japan en de Verenigde Staten drukken geld bij en ook Europa kan niet achterblijven willen ze hun partijtje mee blijven spelen. Het leidt tot geldontwaarding waar de trouwe spaarders de dupe van zijn en waar de banken weer van zullen profiteren. Na de Duitse verkiezingen zullen we de wrange vruchten plukken van het gevoerde beleid. Als de financiële wereld de huidige politieke toestand al eerder ondermijnt en de Franse en Duitse socialisten de champagneglazen met elkaar klinken, komen we nog eerder in zwaar weer. De politiek kiest altijd voor de gemakkelijkste oplossingen maar die zijn nooit de beste. Het gaat hem, zegt Rogers, er ook niet om dat Merkel in het zadel blijft maar hoe de toestand er op de lange termijn, zeg in 2020, uitziet. Hoe zal de wereld er uitzien met torenhoge schulden en geld dat niets meer waard is? Dan komt er ruilhandel, oorlog of hij weet niet wat.

Eva Joly, Europarlementariër voor de Groenen, praat wat zacht in een hal tegen de interviewster, als om kwaadwilligen op afstand te houden. Ze houdt zich bezig met Europese financiële instellingen en probeert die aan banden te leggen. Publiek geld uit de ontwikkelingslanden wordt via Nederland doorgesluisd naar particuliere aandeelhouders en witgewassen. Ze kan er niet over uit dat Portugal moet meebetalen aan steun voor Cyprus waar de Russische maffia zijn geld witwast. De Europese banken zijn te groot om om te vallen of gered te worden. Een wereldwijde ineenstorting van het financiële systeem dreigt. Controle is een illusie. Het Europese toezicht kost heel veel geld en advocaten weten altijd wel de mazen van de wet te vinden. Ze stelt haar hoop op de Europese burgers om niet te accepteren dat multinationals als Ikea en Coca Cola geen belasting betalen. Meer op 25 maart a.s.

Auteur Douglas Rushkoff (zie foto) uit New York vindt dat we op middeleeuwse wijze denken. We hebben de machtige financiële instellingen helemaal niet nodig. Ze zijn gebaseerd op het rentesysteem en moeten daarom noodzakelijkerwijs groeien. Vroeger speelde de onderlinge band tussen mensen een rol in de handel, tegenwoordig is het merk belangrijk. Men vertrouwt dat soms meer dan een medemens. We kunnen om het hele circus heen door en zullen ons dan realiseren dat we maar één dag hoeven te werken om in onze behoeften te kunnen voorzien. Meer van deze intrigerende denker op 28 januari a.s.

De 24-jarige Ricardo Semler uit San Paulo nam het bedrijf Semco van zijn vader over. Na een achteruitgang gaf hij de werknemers meer vrijheid. Ze konden zelf hun arbeidstijd bepalen. Ook trok hij jongeren van de universiteit aan die de vrijheid kregen om hun eigen ideeën te ontwikkelen. Het gaat om afleren, zegt Semler. Hij heeft ook scholen opgericht waarbij men niet onderworpen is aan het systeem maar leert om een balans te vinden tussen de eigen en andermans behoeften. Hij noemt zijn project deels geslaagd omdat er uitwassen ontbreken en er weinig werkloosheid is. Meer op 4 februari a.s.

Peter Diamandis uit Los Angeles ziet de toekomst zonnig in. Door nieuwe technologieën, die onze primaire behoeften regelen, vergeet men de ellende uit het menselijk verleden. Er is zonne-energie genoeg, net als schoon drinkwater. De kunstmatige intelligentie zorgt voor verdere ontplooiing. Op de vraag naar risico’s hoorde ik geen antwoord, maar dat komt wellicht 1 april a.s.

Oxford professor Nick Bostrom, die ook aan het begin te zien was, sluit het programma af. Hij leidt het Instituut voor de toekomst van de mensheid, een pompeuze naam die hij snel moest bedenken maar die wel de inhoud van zijn werk dekt. De mensheid gaat plankgas vooruit maar zonder plan. De toekomst is daarom meer een projectiescherm voor onze angsten en wensen in plaats van een feitelijk ontwerp. Hij schrijft over kunstmatige intelligentie die tot superintelligentie kan leiden, waar wij mensen nog een puntje aan kunnen zuigen. Erg is het niet om door computers geregeerd te worden, ook nu geven we ons lot in handen van anderen. Meer college van Bostrom later dit jaar.  

Hier meer over deze uitzending

   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen