Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 15 oktober 2016

Filmrecensie: Wall Street (1987), Oliver Stone


Hebzucht al in de jaren tachtig aan de kaak gesteld

Er zijn de laatste jaren veel films over de malversaties in het financiële hart van New York verschenen, waarbij Margin Call (2011) een van de best gedocumenteerde en The wolf of Wall Street (2013) een van de meest cynische was. Wall Street van Oliver Stone, opgedragen aan zijn vader Louis, die in 1985 overleed, kan gezien worden als een kruising tussen de latere twee films. Het verhaal van junior medewerker Bud Fox, die zich door de onbetrouwbare speculant Gordon Gekko - de naam zegt genoeg - laat gebruiken om zijn hebzucht te vergroten, toont de financiële wereld in al haar gekte en laat zien hoe machtig de rol van het kapitaal is. Het is dan ook vreemd dat deze wantoestand in de jaren tachtig al niet is gestopt. De politiek van Reagan en Thatcher voorzag het neoliberalisme van nieuwe zuurstof. Nog vreemder is het dat na de recente huizenbubbel en de kredietcrisis het kapitaal nog steeds niet aan banden is gelegd zodat dat het systeem mensen opvreet alsof het insecten zijn. Zoals bankdirecteur John Tuld in Margin call zegt, beweegt het kapitalisme zich als een inherente wet van crisis tot crisis. Het wordt tijd, denk ik, dat verstandige politici voorkomen dat we in een volgende crisis gestort worden.

Wall Street begint met beelden van Manhattan in een tijd dat de Twin Towers nog fier overeind stonden. Bud Fox (Charlie Sheen, midden op de poster) werkt op de beurs en wordt door zijn baas verantwoordelijk gesteld voor een transactie die fout gelopen is, waardoor hij zeven duizend dollar moet dokken. Bud gaat naar zijn vader (Martin Sheen, in werkelijkheid ook zijn echte vader) die als monteur bij luchtvaartmaatschappij Bluestar werkt, om hem wat geld af te troggelen. Zijn vader is de beroerdste niet en geeft hem een paar honderd dollar maar had liever gezien dat zijn zoon een respectabeler beroep had gekozen. Bud zegt tegen zijn vader dat hij zich niet ongerust hoeft te maken. Hij heeft het plan opgevat om contact te leggen een rijke speculant. Als hij op zijn computer ziet dat de man die dag zijn verjaardag is, koopt hij dure sigaren in de luchthaven en brengt hem een bezoek. Hij moet lang wachten tot Gekko (Michael Douglas, links op de poster) hem te woord staat, maar dan wil hij ook wel eens een nieuwtje horen waarmee hij een nieuwe klapper kan maken. Bud, die zojuist van zijn vader heeft gehoord dat Bluestar vrijgepleit zal worden van schuld aan een ongeluk, onthult dat hij in aandelen van de kleine luchtvaartmaatschappij moet handelen.   

Bud wordt steeds meer de wereld van Gekko ingezogen, ook door diens vriendin Darien (Daryl Hannah, rechts op de poster) die interieur ontwerpster is en hem helpt met het inrichten van een duur appartement in Manhattan, waarin ze meteen ook maar gaan samenwonen. In dat appartement speelt zich later een cruciaal gesprek af tussen beleidsmensen van Bluestar, Gekko en de vader van Bud, nadat de laatste het eerder op een akkoordje heeft gegooid met Gekko om de luchtvaartmaatschappij in handen te krijgen. De vader van Bud loopt boos weg als hij hoort wat Gekko van plan is, namelijk om de lonen met twintig procent te verlagen, en zet daarmee de vader zoon relatie zwaar onder druk. Bud krijgt zelf ook bedenkingen tegen Gekko als hij hoort dat die, anders dan eerder afgesproken, Bluestar wil ontmantelen. Hij leidt tot een stevige ruzie met Darien, die het appartement verlaat, dat Bud vervolgens verkoopt. De hartaanval van zijn vader is een motivatie om, in samenwerking met Wildman, een concurrent van Gekko, het bedrijf van de ondergang te redden. Dat is belangrijk dan de gevangenisstraf die hem boven het hoofd hangt vanwege al zijn malversaties.  

Hier de trailer van Wall Street, hier mijn bespreking van Margin call.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen