Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 13 december 2014

Blondie’s New York (2013), documentaire van Alan Ravenscroft



The making of Parallel Lines

De documentaire Blondie’s New York gaat over het maken van het album Parallel Lines, waarmee de nogal onbekende punkband Blondie in de jaren zeventig doorbrak en de sterrenstatus in de popmuziek verwierf. De documentaire schetst ook een tijdsbeeld van New York dat in de jaren zeventig veranderde van een arme, gewelddadige stad tot een centrum voor vooruitstrevende kunstenaars. Alan Ravenscroft filmt Debbie Harry en haar vriend, gitarist Chris Stein terwijl ze vijf en dertig jaar later in de studio nog eens de nummers op Parallel Lines, dat wellicht de parallel tussen band en stad aangeeft, beluisteren.

De meeste bandleden van de band Blondie kwamen uit New York, de Britse bassist Nigel Harrison hield van de stad en Harry zelf kwam uit New Jersey maar was vaak in de kunstenaarswijk Greenwich Village te vinden. Oud burgemeester Ed Koch, die zelf ook in The Village woonde, vertelt dat zijn stad in de jaren zeventig op de rand van een faillissement balanceerde en dat het in snel tempo veranderde in een onbetaalbare, internationale centrum voor kunstenaars. Allen Ginsberg en Andy Warhol waren leidende figuren in de creatieve gemeenschap.

Blondie repeteerde eerder op de zolder van een appartement in een achterbuurt waar Debbie Harry en Chris Stein woonden en trad op in CBGB, een punkrockclub waar ook Patty Smith, The Ramones en de Talking Heads te zien waren. Blondie speelde daar slechts een rol in de marge. Verandering van platenlabel en de creativiteit van producer Mike Chapman veranderden veel. Blondie werd onder aanvoering van de verleidelijk ogende en rake teksten schrijvende Harry een hit en dat duurt tot de dag van vandaag voort. Voor modeontwerpers en zangeressen als Aja Volkman van de rockband Nico Vega is Blondie een stijlicoon.

Parallel Lines bevat negen eigen nummers en drie covers. Op de hoes ogen de lachende bandleden als Beatles die de harem van de knappe Harry vormen. De goorheid van de stad komt in alle nummers naar voren, zegt Chapman. Het uitkomen van het album dat twintig miljoen keer werd verkocht betekende wel een afscheid van de CBGB.

Het nummer One way or another is geschreven door Harry en gaat over stalking door een ex-vriend. Chapman zegt dat Harry de tekst bijna uitspuwde. De zangeres had meerdere kanten. Ze kon heel lief maar ook heel agressief zijn. Picture this is als tekst seksueel gewaagd. Volgens Chapman is het autobiografisch en gaat het over haar liefde voor Stein. Chapman maakte er een gitaarsolo bij en noemt het nummer ongrijpbaar mooi.

Pretty baby gaat over Brooke Shields die Harry en Stein ontmoetten toen het een meisje van dertien was, maar meteen al de wereld veroverde. Het popnummer vervreemde de punkers van de groep in een tijd waarin punk en disco tegenover elkaar stonden. 

Het schaamteloze Sunday girl zou over de kat van Harry en Stein gaan maar toetsenist Jimmy Destri houdt het erop dat het over hun liefdesverhouding gaat. 

Nigel Harrison kwam tijdens het nummer 11.59 in aanvaring met Chapman over de koers van de groep. De punk moest steeds meer plaatsmaken voor disco. De hit Heart of glass was een disco nummer en een ode aan Saturday night fever. Drummer Clem burke werkte met een drummachine. Verschillende onderdelen van het nummer werden in een tijd waarin de techniek nog niet zo geavanceerd was, in elkaar gepast. Harry zong het lied als een dromerig slaapliedje.  

De groep bestaat en speelt nog steeds en de leden wonen, op Burke na, nog in New York.
Hier de trailer die begint met het nummer One way or another.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen