Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 18 juli 2016

Het Filosofisch Kwintet over de onafhankelijkheid van de rechter, Bimhuis, 17 juli 2016


Rechter niet alleen beoordelaar maar ook onderdeel van de maatschappij

Voorafgaande aan het programma van Het Filosofisch Kwintet over de onafhankelijkheid van de rechter werd in beeld gebracht dat de uitzending al was opgenomen voordat de coupepoging in Turkije had plaatsgevonden. In de uitzending vertelde raadsheer van de Hoge Raad Ybo Buruma (zie foto), dat Turkije een zorgenkindje is als het gaat om de scheiding der machten. Als de uitzending live was uitgezonden zou hij zich nog veel meer zorgen hebben gemaakt. Met een waarschijnlijk door hemzelf geregisseerde coupe zuivert Erdogan het rechterlijk apparaat zoals het een ware dictator betaamt.

Clairy Polak begon de uitzending met een verwijzing naar het komende proces tegen Wilders dat zal worden gehouden met rechters die geen lid zijn van een politieke partij. Niemand in het panel vond deze gang van zaken gelukkig. Er wordt daarmee gezegd dat een rechter die lid is van een politieke partij automatisch partijdig zou zijn. Ze bracht vervolgens enige zaken in die de onafhankelijkheid van de rechter kunnen aantasten, zoals de bezuinigingen en de druk van de publieke opinie. Het eerste bracht Ad Verbrugge op het ontstaan van een manager-achtig klimaat in de rechtspraak, die ook al geldt in de wetenschap en het onderwijs.

De serie Kijken in de ziel over rechters van Coen Verbraak werd genoemd als een voorbeeld van het feit dat rechters tegenwoordig meer als mens over het voetlicht treden, ook om wat meer uit hun ivoren toren te stappen. Anne Ruth Mackor vond het maar niks dat Sebastiaan Hermens daarin had gezegd dat hij vroeger ook wel eens een stickie had gerookt. Volgens haar tast zoiets het gezag van de rechter aan. De derde gast, rechtsfilosoof Bastiaan Rijpkema vond het wel goed als een persrechter een uitleg geeft van een uitspraak van een rechter. Buruma kwam later nog met een voorbeeld over dit thema dat hem ontroerd had: een rechter die na een milde strafoplegging aan een pedoseksueel in gesprek ging met het publiek om zijn uitspraak verder te verklaren.

Rijpkema vond het maar niets dat een rechter de eisen van Urgenda had ingewilligd. Hij deed deze uitspraak in verband met de invloed van de tijdgeest op het functioneren van de rechter en vond dat een politieke afweging , die in het parlement thuishoort. Polak die goed op dreef was, brengt daar tegenin dat eerder werd opgemerkt dat het parlement vaak met de handen gebonden in aan internationale verdragen zoals in dit geval aan Kyoto. Buruma wilde niet ingaan op de Urgenda zaak, omdat die nog bij hem langskomt, maar begon wel over de Tweede Wereldoorlog toen de rechters van de Hoge Raad besloten om samen te werken met de bezetter. Een rechter is met andere woorden ook onderdeel van de maatschappij. Hij beoordeelt niet alleen maar maakt ook deel uit van een politieke strijd. De Urgenda zaak kan ook als een strijd worden gezien om de aarde te behouden voor de volgende generaties. Er zijn zelfs geluiden om net als Churchill in de Tweede Wereldoorlog, over te schakelen op een oorlogsindustrie maar dit maal ten dienste van het klimaat. De rechter dient binnen de ruimte die de wet hem biedt vooral ook zijn hart te laten spreken. Rijpkema dacht in dit opzicht veel te formeel. Mackor vond de argumentatie van Urgenda in ieder geval goed onderbouwd, hetgeen kan zorgen voor een kwalitatief goed debat in de Hoge Raad.

Hier mijn verslag van de serie Kijken in de ziel over rechters.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen