Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 15 januari 2014

Het wonder van Petra, tentoonstelling Museum van Oudheden, Leiden



Bloeiende beschaving in het midden van de woestijn

De reis naar de tentoonstelling Petra. Wonder in de woestijn aan het Rapenburg in Leiden is heel wat minder vermoeiend dan een bezoek aan de plaats zelf. Het is alweer twee jaar geleden dat ik in Petra was, met een excursie aangeboden door een van de vele reisbureautjes in Dahab, dat in de Sinai aan de Rode Zeekust ligt. Petra was de hoofdstad van de Nabuteeërs, een nomadenvolk dat zich zo’n 2500 jaar geleden vestigde in holen achter een kloof in een gebergte omringd een woestijn. Ze lieten graven, een theater en woonhuizen na. Het is één van de zeven wereldwonderen, in 1812 door Ludwig Burckhart opnieuw ontdekt en het vormde het decor voor de film Indiana Jones and the last crusade. Hoewel de excursie ook in twee dagen gedaan kon worden, besloot ik het in één dag af te handelen. Daarna kon ik weer aan het strand uitrusten.

Een busje zou om drie uur in de nacht vertrekken vanaf de toegangsweg tot Dahab tegenover de moskee waar ik een appartement had betrokken. Ik groette in het donker de andere personen die al opgehaald waren. De chauffeur reed meteen het stadje uit. Tot mijn verbazing stopte hij al gauw bij een benzinestation, niet om te tanken, maar om te wachten. Wellicht moesten er nog personen mee, dacht ik. Na een half uur arriveerde een touringcar met Russen uit Sharm al Sheik. Wij dienden over te stappen in de bus die ons naar een havenplaatsje in noordelijke richting bracht, vanwaar een boot naar Akaba ging. De formaliteiten vanaf de vertrekplaats duurden eindeloos, terwijl een visum pas op de boot kon worden aangeschaft. In de lange rij die zich na vertrek opstelde voor de loketten, drongen Russen tot ontzetting van Britse reizigers ruw voor. Gevoelig voor argumenten waren ze ook al niet. In Jordanië kregen we een gelukkig een Westers busje toegewezen waarin we onze sympathieke gids Machmud troffen, een student archeologie, die ons, na vele plichtplegingen bij de douane en de paspoortencontrole en terwijl we vanuit het centrum van Akaba op weg gingen naar het noorden, informeerde over de politieke, maar vooral over de geografische toestand in Jordanië. Het enorme gebrek aan regenwater vormde een probleem in het land.

Na het verlaten van de snelweg naar Amman, reden we richting het gebergte waarin de stad Petra zich verstopt hield. De bus stopte bij een uitzicht op een kloof langs de weg. Machmud vertelde dat Petra rots betekent, maar ook wel Moses Wadi werd genoemd omdat Mozes zijn volk daar door heen naar het heilige land zou hebben gevoerd. Vanaf de enorme parkeerplaats was het nog een heel eind lopen in de brandende zon naar de ingang van de kloof. Paardenmenners probeerden ons over te halen plaats te nemen in rijtuigen, die ons af en toe met hoge snelheid rakelings passeerden. Machmud vertelde bij de ingang van de kilometers lange kloof over de spirituele betekenis van Petra, dat op een kruising van handelsroutes lag. Verschillende geloven kwamen daar samen en iedereen eerde zijn eigen goden. Zo zagen we langs de weg omlijstingen met een balk erin of twee vierkanten die ons als ogen aanstaren.

In de goten van zandsteen langs de weg liep vroeger het regenwater dat opgevangen werd. Helaas zette een Rus zijn zoontje bovenop zo’n goot om een foto van hem te maken, daardoor de goot beschadigd werd. Indrukwekkend was de facade van Al-Khazeh (zie foto) in het midden van de kloof, net als andere graftempels uitgehakt in de rotsen. Machmud had zoveel te vertellen dat onze bezoektijd verstreken was toen we na een uur het begin van de stad bereikten. We kregen nog een uur om rond te kijken bij de graven en de arena en weer terug te keren naar de bus, die ons naar een restaurant zou brengen waar we nog een bedoeïenenmaaltijd zouden gebruiken. Tijdens dat buffet gedroegen de Russen zich overigens weer vreselijk door veel te veel op te scheppen en hun sigaretten in het nauwelijks aangeraakte voedsel uit te drukken. Oververmoeid kwam ik eenentwintig uur later weer bij mijn appartement aan.

Ik was daarom blij met het initiatief van het Museum voor Oudheden om een tentoonstelling te organiseren, waar ik nog wat verder kon rondneuzen in de stad. Over de religie wordt verteld dat die een smeltkroes vormde met nomadische, Romeinse en Griekse rituelen en overtuigingen. Er is zelfs een driedimensionale animatie van een soldatengraf, dat zo genoemd wordt vanwege de beelden van soldaten erboven. De stad Petra is een wonder omdat men midden in de woestijn een stad maakte als een smeltkroes waarin men tolerant met elkaar omging. Daar kunnen wij nog wat van leren.    

De tentoonstelling Petra. Wonder in de woestijn is nog te zien tot en met 23 maart 2014. Naast de tentoonstelling is er nog de kunsttentoonstelling Petra Revisited te zien van Gertie Bierenbroodspot, die lang in Petra werkte.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen