Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 8 januari 2015

Filmrecensie: Anshi (2004), Serik Aprimov



In het spoor van de jager

Anshi betekent jager in het Kazachstaans. De film speelt zich af in de goddelijke natuur aldaar. Tussen de bergen, in de wind, over de steppen rijden de paarden, boeren houden schapen.
Waar schapen zijn, zijn wolven, daarom zijn er ook jagers die hen doden. Een van hen komt, gadegeslagen door dorpsvrouwen en -mannen, op maandag op bezoek bij de moeder van Erken, een gevoelige jongen van een jaar of twaalf. Zijn dorpsgenoten schelden zijn moeder uit voor slet. Een van hen zegt dat de moeder van Erken niet zijn echte moeder is maar dat men hem in de bergen heeft gevonden. Erken pikt dat niet en begint te vechten maar delft het onderspit.

De jager verkoopt pelzen aan de winkelier en vertelt over een eenzame wolf met vijf tenen die zich in de bergen ophoudt. Als de jager bij Erken en zijn moeder in huis komt en de jongen groet, zwijgt die. Zijn moeder moppert dat de jongen niet gemakkelijk is. In de nacht sluipt Erken uit bed, pakt het geweer van de jager, schiet op de dorpswinkel en vlucht weg op het paard van de jager. Als de politie komt is de moeder zich van geen kwaad bewust. De jager zoekt en vindt de jongen en neemt hem mee op zijn paard omdat hij anders in de gevangenis moet. Hij leert de jongen in het volgende half jaar om zelfstandig en zelfredzaam te worden.

Op woensdag ontmoeten ze Ajsha, een vrouw, die haar lange zwarte haar losmaakt. De jager keurt haar geen blik waardig, maar Erken kan zijn ogen niet van haar afhouden.

Op vrijdag ziet Erken haar weer, op haar paard. Hij wijst de jager op haar. Die rijdt haar achterna en neemt haar in verschillende standen op haar paard. Een spectaculaire scène, die ik graag nog eens in een trailer had gezien. Later komen ze de vrouw weer tegen. Ze zit dan gesluierd op een kameel van een kamelendrijver, bij wie ze de nacht doorbrengen. Terwijl de jager luistert naar de liederen van de kamelendrijver, is Erken in de slaapkamer van Ajsha. Ze vindt dat hij zachte handen heeft maar ze zijn wel koud. De kamelenman slaat de jager voor vertrek met een zweep omdat hij zijn dochter geneukt heeft. Als Erken de wonden verzorgt, vraagt de jager of de jongen zich vermaakt heeft. Erken heeft voor het eerst warmte gevoeld. De jager zegt dat schoonheid vergankelijk is.

Een half jaar later zien ze de moeder van Erken half bevroren in de sneeuw. De jager draagt Erken op zich uit te kleden en naast haar te kruipen om zijn moeder te verwarmen, terwijl hij hen op een slee naar het ziekenhuis vervoert. Als ze weer bij bewustzijn is, zegt de moeder tegen Erken dat hij groot is geworden en warme handen heeft gekregen. Zijn moeder wordt gered, maar Erken moet eindelijk toch vier jaar de gevangenis in. De jager gaat de strijd aan met de eenzame wolf.

Bijzondere rituelen komen er in voor. De winkelier slaat, als de jager bij hem is om pelzen te verkopen, op een trom om daarmee de adem van de jager te verwarmen. Later, als de jager hem opdraagt zijn moeder te verwarmen, verwarmt Erken eerst zichzelf door chaotisch te ademen (zie foto). De jager zegent een baby van bewoners van een yurt waar ze thee drinken en vlees eten, voordat hij net Erken vertrekt. 

Hier een recensie in de Volkskrant, waarin ook meer over de maker Serik Aprimov en zijn andere speelfims. Ik heb helaas geen trailer gevonden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen