Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 4 maart 2014

Boekrecensie: Mooie jongens (2012), Maria Foerier





Jonge vrouw toont haar gevangenschap in haar lijf

Het komt niet vaak voor dat een roman de ontwikkeling van een transgender als onderwerp heeft en dat alleen al maakt Mooie jongens boeiend. Transgenders weten vaak niet of ze man zijn of vrouw, met alle psychische problemen van dien. In haar romandebuut schetst Maria Foerier de ontwikkeling van Lucia Verhey vanaf het moment dat zij besluit om laterr als Luc door het leven te gaan. Dat gaat niet vanzelf. Na vele jaren van ellende moet ze van het genderteam eerst een jaar als man leven voor ze een operatie mag ondergaan. Ze spreekt zelf van haar gehate lijf.

Lucia is een sterk geportretteerd personage, lijdende aan genderdysforie en daarom al op haar tiende door haar vader naar de met hem bevriende huisarts Van den Bergh gestuurd voor therapie. In het dorp Gerlich waar het gezin tegen de wil van Lucia vanuit Rotterdam neer gestreken is, voelt zij zich slecht op haar gemak. Haar broer Simon en een buurjongen Thijs zijn haar vertrouwelingen. Ze doet jongensspelletjes met hen en zet die in de puberteit voort in seksuele zin. Captured staat zelfs op haar lijf getatoeëerd.

Op haar vijfentwintigste is ze alle ellende beu en wil ze een jaar naar Venetië om zich daar een jaar lang voor man uit te geven en aldus in aanmerking te komen voor de geslachtsoperatie. Haar moeder heeft net een hersenbloeding gehad en haar vader heeft weinig met haar op. Vlak voor haar vertrek uit Gerlich ontmoet ze in het dorpshotel de gesjeesde student Ron die daar achter de bar werkt en interesse toont in het droevige lot dat Lucia hem voorspiegelt:
‘Mensen moeten me niet. Ze hebben meteen door, dat ik het niet kan. Leven. Dat alles één grote leugen is, dat ik op deze manier liever niet was geweest. Ik pas nergens bij, ik ben een opgepast persoon.’
Na een gesprek onder vier ogen met haar vader besluit Ron als haar begeleider op te treden.

De Venetiaanse sfeer met alle geheimzinnigheid en dubbelheid die daar omheen hangt, is een mooie entourage voor het verdere verloop van de roman. Het ten grave dragen van de stad door de explosieve toename van het toerisme past in die context. Lucia neemt met Ron haar intrek in een oud appartement van een oude oma die samen met haar mongoloïde kleinzoon een winkeltje drijft. Ze ontmoet al gauw een weldoenster die een baantje voor haar regelt, waardoor ze, met een opgevulde onderbroek en samengeperste borsten, toe kan werken naar haar nieuwe identiteit als de man, die Luc heet.

Ron laat zich nauwelijks zien. Regelmatig probeert Lucia erachter te komen wat hem bezielt om bij haar te blijven. Zijn geheimzinnigheid is een van de pijlers die de roman spannend houden. Ron wijdt graag uit in academische beschouwingen, bijvoorbeeld over het verschil tussen mensen die verlangen zoals hij en anderen die lust zoeken, zoals Lucia. De korte hoofdstukken houden de beschouwingen licht verteerbaar. Een seksuele relatie met een voormalige vrouwelijke pornoster maakt Lucia aan het twijfelen over haar operatieplannen. Als eenmaal de reden van het gedrag Ron bekend wordt, zakt het verhaal in elkaar. De ongelukkige jeugd van Lucia en de ziekte van de moeder was al wel genoeg drama.

Het is boeiend om door de wanhopige ogen van Lucia naar de wereld te kijken. Wie zij is, is zij vooral door de ogen van anderen. Haar seksuele ontwikkeling wordt in weinig bedekte en soms wat al te expliciete termen beschreven. Het seksueel misbruikte meisje weet zich geen raad met haar lijf. De psychische beleving van zichzelf verschilt nogal met de signalen die haar lichaam uitzendt. De problematiek van transgenders werpt een duidelijker licht op menselijke relaties en gevoelens in het algemeen. Het is de verdienste van Maria Foerier dat zij een masker wegtrekt en de ogen daarvoor opent.  


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen