Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 8 maart 2012

Macht is net chocola, Kees Versluis in Intermediair, 13 januari 2012


Onderzoek naar machtsverslaving.

Directeuren van grote bedrijven liggen onder vuur. Veel van hen leveren wanprestaties en gaan weg met een gouden handdruk. Alleen al wat Nederlanders betreft kunnen we een aardige  rij samenstellen met daarin - what’s in the name - Rijkman Groenink van Abn-Amro en als laatste de ex-directeur Staal van woningcorporatie Vestia, die begin dit jaar met 3,5 miljoen de deur uitging. De PvdA wil het geld van de laatste terughalen. Ik las als commentaar daarop dat Wim Kok en Wouter Bos medeverantwoordelijk zijn voor het gegraai. In hun politieke ambtsperiode stond de privatisering in een gunstig daglicht. Er werd wellicht te veel aan de markt overgelaten, in ieder geval op het gebied van  beloningen. Dat hoeft niet uit  te sluiten dat de PvdA nu met kritiek komt. Eindelijk eens een vuist op tafel. 

Ik vraag ik me af wat het voor lieden zijn die verrijken met geld van de gemeenschap. Interesseert het hen dat anderen met veel moeite kunnen rondkomen of hebben ze daar lak aan? Gaan ze ervan uit ze, zoals de directeur van Goldman Sachs, binnen de wet blijven en daarom niets verkeerd doen? Zien ze het als een sport de grenzen op te zoeken, veel geld te verdienen en anderen te slim af te zijn? Wat moeten ze met dat geld? Het zou interessant zijn in hun hoofd te kijken.

Joris Luyendijk heeft op een ogenblik een blog waarin hij de gang van zaken rond het financiële centrum in Londen onderzoekt, onlangs deed sociaal psycholoog Joris Lammers in samenwerking met Intermediair een onderzoek naar de verslaving aan de macht. De power distance theory, die zegt dat macht corrumpeert, is nog steeds in zwang. Vaak wordt ook nog het Stanford experiment van Zimbardo aangehaald, dat al stamt uit 1971 en waarin aangetoond wordt dat aanraking met macht besmettelijk werkt.

De conclusies van het onderzoek van Lammers ondersteunen niet de gangbare opvatting dat macht corrumpeert. Directeuren hadden beduidend minder machtsverlangen dan het middelmanagement. Ook was macht geen doel op zich, maar een middel om vrijheid en autonomie te verwerven. Macht is net chocola. Op een bepaald moment ben je verzadigd.

Critici noemden de zelfrapportage de zwakke plek van het onderzoek. Het gevaar bestaat dat men sociaal wenselijke antwoorden geeft. De onderzoekers brachten daar tegenin dat dat dan voor iedereen zou moeten gelden.

Onderzoeker Manfred Kets de Vries blijft van mening dat macht corrumpeert. Een reep chocola gaat er elke dag wel in, zou ik denken. Ber Damen heeft in 2007 verschillende captains of industry geïnterviewd en vastgesteld dat macht een overduidelijke onbewuste drijfveer voor hen is. Hij vindt wel dat het onderzoek de bewuste drijfveren naar boven haalt. Tegenwoordig wordt op een veranderde manier van leiding gegeven die minder horizontaal en hiërarchisch is. Het waren vaak ook jongere managers die aan het onderzoek deelnamen.

Ralf Knegtmans, die een zoekbureau heeft voor directeuren, vindt macht niet slecht zolang men zich omringt met kritische medewerkers. De nieuwe generatie leidinggevenden is minder commanderend en meer inspirerend, zegt ook hij, maar of men minder op macht uit is betwijfelt hij. Men is wel minder afhankelijk van de eigen machtspositie. Vroegere directeuren voelden zich vaak verloren als men men pensioen ging. De nieuwere vinden het niet erg in de rij te staan bij Albert Heyn. Als ze dan maar niet te veel chocola bij zich hebben, hoop ik dan.     

Hier het artikel in Intermediair. Hier de site van Mauk Mulder, de rebelse professor die machtsrelaties duidt, zoals hij zelf zegt. Op zijn site staan twee boeken over dit onderwerp die gratis te downloaden zijn.

Een eerdere versie van dit artikel staat op www.recensieburger.nl. Inmiddels komt er een parlementaire enquete naar de gang van zaken binnen de woningcorporaties. 

1 opmerking:

  1. Om half twaalf vanmorgen debatteert de Tweede Kamer over Vestia.

    BeantwoordenVerwijderen