Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 14 februari 2012

Page one: inside the New York Times (2011), documentaire van Andrew Rossi


Beeld van een krant in een onzekere tijd.

De krant is een meneer, de New York Times een instituut. Andrew Rossi was er een jaar te gast. In de documentaire gaat over de moeilijke positie van de krant vanwege sterk dalende advertentie-inkomsten en concurrentie van bloggers. Iedereen kan tegenwoordig iets publiceren. Vaak worden ook uittreksels van de krant op een blog gezet of becommentarieerd.

Media-redacteur David Carr praat ons bij. Hij was in een eerder leven verslaafd aan crack en verslingerd aan tweets en blogs, maar vindt het nu belangrijk de straat op te gaan en het principe van hoor en wederhoor toe te passen.

Wikileaks doet dit niet. We zien een fragment uit Collateral Murder. Carr belt met Wikileaks en hoort de man aan de andere kant van de lijn zeggen dat hij naast journalist ook activist en anarchist is en hij de media gebruikt met als doel meer gerechtigheid te scheppen in de wereld.

In de redactievergadering van de NY Times stelt men dat de bewerkte versie van de video niet het hele verhaal vertelt en dat WL vergeet te tonen dat er zware gevechten aan de beelden vooraf gingen. De redactie wisselt argumenten uit over het belang van het uit te brengen nieuws en de plaats waar het in de krant komt. Veel discussie is er over de eerste bladzijde: A1.

NY Times journalist Brian Shelter is een voormalig blogger. Tijdens een conferentie in Austin gaat het over de verhouding met de nieuwe media. Shelter twittert om de collectieve stem en misschien wel die van de zwijgende meerderheid te horen.

The medium is not the message, the messages are the medium, zegt Carr. Door overmoed en het idee van de eigen voortreffelijkheid is de krant in anderhalf jaar tijd erg geslonken. In The Atlantic van januari 2009 verscheen een artikel met als titel End Times, dat veel ophef veroorzaakte. Ook bloggers zouden het teloorgaan van de krant betreuren, al zegt men erbij dat het gevaarlijk is blind op een krant te vertrouwen. Zie de kwestie over de massavernietigingswapens in Irak. Journaliste Judith Miller gaf toe dat ze fout zat met haar informatie.

Er werd bij de Times een nieuwe man aangetrokken, Bill Keller, die zegt dat hij vanwege de onzekere toekomst het slagersschort moet aantrekken om honderd van de 1250 medewerkers te ontslaan. Hij betreurt dat. want informatie is heel belangrijk in een democratie. Essentieel voor de meningsvorming. Het verdwijnen van kranten leidt tot een verschraling van de cultuur. Blogs kosten veel minder en daarom lezen veel Amerikanen geen krant meer. Op internet vinden ze genoeg informatie, denken ze.  

Uiteindelijk is men wel met Wikileaks gaan samenwerken en heeft men geheime stukken in de krant gepubliceerd. Voor Brian Shelter is Wikileaks een bron, zoals andere bronnen.

Keller zegt dat informatie soms niet openbaar gemaakt kan worden om personen niet te beschadigen. Hij vindt deze tijd een vloek en een zegen. Op het eind is er een aardige discussie over het einde van de oorlog in Irak die door de televisie uitgebreid wordt getoond met beelden van troepen die terugkeren in Koeweit. Volgens de NY Times is het allemaal show en niet de moeite waard om aandacht aan te besteden. Een standpunt van een echte heer.  

Rossi sluit af met beelden van de Pulitzer prijs die de NY Times in 2010 kreeg. Bill Keller houdt een feestrede op de rode trap (zie foto rechtsonder).
Hier de trailer.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen