Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 20 februari 2012

Alfons Diepenbrock, componist, reportage NTR Podium, 19 februari 2012


‘In het begin van de twintigste eeuw was Alphons Diepenbrock Nederlands belangrijkste componist. Presentator Christiaan Kuyvenhoven onderzoekt de wereld achter de noten van Diepenbrocks Missa in die Festo. Hij bezoekt de eerste repetities van het stuk in het Muziekcentrum van de Omroep en ontmoet de man die zich op Facebook voordoet als de ware Alphons Diepenbrock.’

Aldus het begeleidende commentaar op de site van NTR Podium. De man die zich als Alphons Diepenbrock (1862-1921) voordoet op Facebook heb ik niet gezien, wel de kleindochter van Diepenbrock, Odilia Vermeulen, die door Kuyvenhoven gevraagd wordt naar haar mening over haar opa. Het tweetal loopt op de besneeuwde hei bij Laren, waar Diepenbrock vaak wandelde en waar hij ook gesprekken voerde met zijn gasten zoals de muziekcriticus Matthijs Vermeulen die hij lopend van het station haalde. De gesprekken tussen de twee bevlogen kunstenaars worden beeldend beschreven in de roman Het grote zwijgen van Erik Menkveld. Matthijs Vermeulen kreeg een verhouding met Elisabeth, de vrouw van Diepenbrock en later trouwde hij met diens dochter Thea.

Odilia heeft haar grootvader nooit gekend maar ze denkt dat ze goed met hem had kunnen opschieten, hoewel hij ook vaak klaagde. Diepenbrock was een complexe man met een vrolijke en briljante kant, huiselijk ook en niet te beroerd om voor een feest van Willem Mengelberg een cantate in elkaar te zetten waarbij gekleed diende te gaan in rode kostuums, een veelzijdig en erudiet persoon. Haar moeder, zegt ze, werd door de muziek van Odilia’s grootvader meegesleept. 

Joep van Geffen is een bas in het Groot Omroepkoor en zegt dat de Missa in Die Festo met twee koren wordt uitgevoerd, die elkaar regelmatig ook afwisselen. Datgene wat ze onder leiding van de buitenlandse dirigent Sigvards Klava ten gehore brengen klinkt fantastisch. Komende zaterdag 25 februari is het resultaat te beluisteren in het Concertgebouw in Amsterdam.

Olivia is bevriend met Diepenbrock op Facebook, al kan ik haar daar niet vinden. Diepenbrock zegt dat hij volgende week vijf vragen van mijn facebookvrienden beantwoord in het radioprogramma Viertakt Podium. ‘Stuur mij dus jullie vragen via facebook, dan komt elke dag minstens één vraag met het antwoord via de radiogolven weer terug!’

Olivia wil weten waarom hij de Missa in Die Festo gecomponeerd heeft en wanneer dat precies geweest is. Ook de Haarlemse violiste Suzanne Groot heeft al een boeiende vraag gesteld.

Ik meende ook nog te horen dat er nog een grote documentaire komt over Alphons Diepenbrock naar aanleiding van diens honderdvijftigste geboortejaar, maar daarover kon ik niets vinden.
Hier de pagina van Alphons Diepenbrock op Facebook, hier mijn recensie van Het grote zwijgen (2011) door Erik Menkveld, genomineerd voor de Academica literatuurprijs 2012. Hier een aardige wat verder kijkende recensie van Het grote zwijgen in de Volkskrant.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen