Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 22 juli 2013

Filmrecensie: Rabbit hole (2010), John Cameron Mitchell



Leven met verlies, dat je meedraagt als een kind

Het leven van een jong middleclass gezin wordt overhoop gegooid door de dood van een hun jonge zoon Danny. De ouders verwerken het verlies op verschillende wijzen en lijken steeds verder uit elkaar te drijven. Het is een niet al te opzienbarend gegeven dat John Cameron Mitchell de kijker voorschotelt. Intiemer dan het vrijzinniger Shortbus (2006), die ik gisteren besprak.

Howard en Rebecca - ik noem ze liever bij hun volledige namen dan bij het korte en populaire Howie en Becca - wonen in een kast van een huis. Howard is de hele dag naar kantoor, Rebecca probeert zich te vermaken met tuinwerkzaamheden. In het begin van de film vraagt een buurvrouw of ze die avond willen komen eten, maar Rebecca gaat daar niet op in. Later, tijdens het eten koken, hetgeen ook een tijdverdrijf is, vertelt ze Howard over de uitnodiging. Het is inmiddels acht maanden geleden dat de vierjarige Danny bij een auto ongeluk om het leven kwam maar de omgeving is nog steeds erg met hen begaan.

De pijn weer versterkt als de losgeslagen zus van Rebecca zwanger blijkt van een muzikant. Rebecca zoekt kinderkleren bij elkaar voor haar zus die bij hun moeder woont, maar die wil ze niet hebben. Het feit dat haar moeder elf jaar daarvoor haar zoon verloor, maakt de pijn van Rebecca nog erger. Howard aanvaardt een uitnodiging van Gabby en haar man om mee te gaan naar een groep lotgenoten, die bij God hulp zoekt. Wellicht kan dat de pijn van Rebecca wat verminderen. Rebecca kan echter die godfreaks niet uitstaan en gaat niet meer mee.

Op een dag ziet ze Jason, de jongen die het ongeluk veroorzaakt heeft, al kon die er niets aan doen: Danny holde achter de hond aan en keek niet uit. Rebecca volgt Jason naar de bibliotheek waar hij net het boek Parallelle universums inleverde. Rebecca leest het boek en raakt geboeid. Ze maakt een afspraak met Jason en vraagt hem naar het waarom van zijn interesse. Jason legt uit dat hij strips tekent en een verhaal bedacht, Rabbit hole genoemd, over een jongetje dat dood gaat en voortleeft in een ander universum. Als het klaar is mag Rebecca het boek wel lezen.

De verwijdering tussen Howard en Rebecca groeit. Zij wil het huis verkopen, hij niet. Zij wil dat hij het kinderstoeltje uit de auto haalt, hij wil een nieuw kind. Gabby bekent hem dat haar man haar verlaten heeft. Howard kan het goed met haar vinden en gaat akkoord met de verkoop van het huis. Omdat hij zich tijdens een bezichtiging geen raad weet als de eventuele kopers - een gezin met een jongen - de kinderkamer ontdekken, gaat de verkoop niet door. Rebecca slaat een moeder in een supermarkt die haar kind een lekkernij weigert. Haar eigen moeder vertelt haar over haar eigen beleving van het verlies. Het is als een innerlijk kind dat je steeds met je meedraagt, soms is de pijn te harden, soms ook niet. Rebecca leest de strip Rabbit hole en vertelt Jason over de mythe van Orpheus en Eurydice. Op een middag besluit Howard bij Gabby langs te gaan, maar bij haar deur ziet hij in dat dat toch niet zo’n goed idee is. 

De rol van de gevoelige maar zelfverzekerde Rebecca is Nicole Kidman op het lijf geschreven. De rustige pianoklanken verhogen de sfeer van dit intieme drama.

Hier de trailer

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen