Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 8 juli 2013

Filmrecensie: Caramel (2007), Nadine Labaki



Vrouwen in een schoonheidssalon willen allemaal wat anders van de liefde.

Was will das Weib? Het is een vraag waar sinds Freud vele mannen zich het hoofd over braken, maar inmiddels is er een Libanese vrouw die met het antwoord komt: vrouwen willen allemaal wat anders. Caramel ofwel Sukkar banat portretteert op vrolijke, poëtische, maar vooral tolerante wijze vijf vrouwen die allemaal hun eigen ideeën over de liefde hebben.

Layale is de knappe eigenaresse van schoonheidssalon Si Belle in Beiroet en heeft haar zinnen gezet op Rahib, een getrouwde man. Als ze een telefoontje van hem krijgt weet ze niet hoe snel ze haar klant moet overdoen aan een collega. Ze springt in haar auto, rukt nog even snel een boete van de voorruit en rijdt weg. Niet lang daarna wordt ze aangehouden door de knappe agent Youssef die een oogje op haar heeft. Hij vraagt haar waarom ze geen gordel draagt. Die moet ze toch maar omdoen om geen nieuwe boete te riskeren. Layale doet wat gevraagd en rijdt verder naar haar afspraakje met haar minnaar.

Bij terugkomst treft ze Jamale in de zaak die een afspraak heeft met een casting bureau. Ze is niet tevreden met de behandeling van haar haren door de moslima Nisrine en laat Layale het overdoen. Jamale heeft twee kinderen en een weinig gelukkig huwelijk. Daarom stort ze zich op een carrière als actrice, maar zelfs een reclamefilmpje is al te ver gegrepen.  

Nisrine is verloofd met Bassam en gaat naar een etentje met haar aanstaande schoonouders. Een van de broertjes van haar verloofde kijkt onder tafel onder haar jurk. Als haar vriend haar thuisbrengt wordt hij aangehouden door een militair ogende agent. Omdat Bassam brutaal reageert moet hij mee naar het bureau.

Tante Rose die naast de salon woont doet naaiwerk voor de vrouwen. Ze leeft samen met haar tegendraadse, wat kindse zus Lili, die de boetes van Layale verzamelt. Rose sluit haar wel eens op, bijvoorbeeld als ze een Amerikaanse heer op bezoek krijgt die zich een nieuw kostuum wil laten aanmeten.   

De lesbische Rima tenslotte krijgt een mooie Franssprekende Libanese met glanzend lang zwart haar als klant. Tijdens de behandeling is de amoureuze spanning duidelijk voelbaar. Rima vindt dat een kort kapsel haar klant goed zou staan, maar dat kan niet zomaar, haar familie zou daar aanstoot aan nemen.

Layale krijgt maar geen contact met Rahib. Ten einde raad regelt ze op zijn verjaardag een hotelkamer. Dat valt nog niet mee omdat ze een valse naam opgeeft en men haar identiteitsbewijs verlangt, maar tenslotte vindt ze in een louche hotel een kamer die ze zelf eerst moet schoonmaken. De taart staat tenslotte klaar en de ballonnen hangen, maar van Rahib geen spoor. Wel komen haar collega’s om haar te steunen en een hapje taart mee te prikken. Nisrime bekent dat ze geen maagd meer is en vreest dat haar verloofde daar aanstoot aan zal nemen. De vrouwen gaan met haar mee naar het ziekenhuis waar Nisrine zich laat behandelen.

Caramel is een ode aan Beiroet, zoals we in de aftiteling à mon Beyrouth lezen, de multiculturele stad waar af en toe de stroom uitvalt en de generator in werking gesteld moet worden. In het begin van de film met zachte pastelkleuren zien we de bereiding van karamel dat gebruikt wordt voor het epileren, onder andere van de wenkbrauwen van agent Youssef. Ik vrees dat ik niet meer zo gauw karamel zal eten zonder aan de haren te denken die er tussen zaten.  

Hier de trailer van deze veelkleurige charmante film over de liefde en haar verschijningsvormen. Nadine Labaki schreef het scenario, regisseert en speelt de hoofdrol.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen