Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zondag 17 mei 2015

Good things await (2014), documentaire van Phie Ambo



Sterke onderlinge verwevenheid tussen ons voedsel en de natuur

Phie Ambo portretteert in Good things await de tachtigjarige, maar jong ogende Deense boer Niels Stokholm die bevlogen praat over zijn, op de ideeën van Rudolf Steiner gebaseerde, biodynamische boerderij Thorshøjgaard in de gemeente Helsingør in de buurt van Kopenhagen. Volgens de informatie vooraf ligt zijn focus op het oorspronkelijke instinct van zijn dieren, wordt voer op zijn eigen land verbouwd, is er sprake van natuurlijke paring en blijven de kalveren een half jaar bij de kudde. Gemakkelijk hebben Niels en zijn vrouw Rita het niet. Ze hebben het financieel niet breed en worden op de huid gezeten door de milieu-inspectie, die boetes uitdeelt. Stokholm is ervan overtuigd dat zijn visie de juiste is en dat men hem nog wel eens zal navolgen.

De documentaire begint met een bevalling van een lid van zijn Rood Deense veestapel. Stokholm weet dat het een zware klus wordt en neemt de koe mee naar de stal waar zelfs de camera man aan het touw moet trekken dat aan de voeten van het stierkalf gebonden wordt en dat er omgekeerd maar levend uit komt. Stokholm zegt dat de koe in de wei gedood zou worden door de doodskreten die het dier slaakte. Als een filosoof meldt hij dat beslissingen bij hem van binnenuit komen en bij dieren van buitenaf, maar dat het gaat om de onderlinge verbondenheid in de natuur. Ons voedsel staat in een directe relatie met de zon en andere planeten.

Een documentaire maker van Food Odyssey vraagt Stokholm of het mogelijk is om op biodynamische wijze voldoende voedsel te verbouwen. Het korte antwoord luidt dat tekorten worden aangepraat door kunstmest- en chemicaliënproducenten en dat er in overvloed is.

Stokholm praat met zijn dieren en heeft duidelijk een goede band met hen. Dat zegt veel over de huidige manier van omgaan met vee.  Bijzonder is dat hij de oude koehoorns vult met koemest en die begraaft. Na enige tijd is de mest gecomposteerd tot humus en die roert hij dan door water dat minimaal 37 graden moet zijn. Wat er verder mee gebeurt ontging me.

Een biologische restaurateur komt op bezoek om kaas af te nemen van Rita en vertelt het echtpaar over zijn biologische ideeën, die tijdens een door hem georganiseerde bijeenkomst gesteund worden door de vrouwelijke Deense premier, die meer wil investeren in duurzaamheid. De man zou de boerderij willen opkopen en een zuivelbedrijf willen beginnen voor restaurants die op zelfvoorzienende grondslag werken, maar Stokholm is niet zo happig.   

De milieu-inspectie is slecht te spreken over zijn bedrijfsvoering. Onaangekondigd loopt men rond over zijn boerderij en bekijkt of de koeien genoeg water hebben. Stokholm legt aan Ambo uit dat de dieren vijftig tot zeventig liter per dag nodig hebben maar dat hij geen drinkbakken heeft omdat voortdurend drinken niet goed zou zijn voor de spijsvertering. Hij accepteert de boetes, ook voor het niet onthoornen (wel dragen de beesten oormerken, rs).
Vanwege bezwaren tegen de plakken mest die aan de beesten hangen bij gebrek aan stro krijgt Stokholm een dagvaarding voor verwaarlozing van zijn beesten. Stokholm vindt het, zonder daar veel woorden aan te wijden, een gotspe dat een biodynamische boer in het strafbankje gezet wordt maar geeft toe dat dit niet goed is voor de biodynamische zaak. Dat de dagvaarding effect heeft op de boerderij blijkt uit een storm die het dak van de hooizolder vernielt. Als Stokholm er in de rechtbank van Helsingør opnieuw met een boete vanaf komt, zet hij zich aan reparatie.

De restaurateur heeft een idee om een vereniging op te richten om Stokholm financieel te ondersteunen. Het heeft de zegen van Stokholm. Good things await, zegt hij.  

Good things await wordt ondersteund door gedragen klanken van de Theatre of Voices o.l.v. Paul Hillier. Hier een preview van Good things await op de site van Idfa 2015, hier de trailer van Food Odyssey. Overigens werd de naam van Rudolf Steiner nergens genoemd.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen