Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zondag 17 mei 2015

Filmrecensie: Quills (2000), Philip Kaufman



Deugd pas mogelijk door ondeugd

Parijs 1794. De Franse revolutie is gesmoord door Napoleon. Marquis de Sade zit in de psychiatrische inrichting Charenton, maar weet toch nog zijn verderfelijke geschriften naar buiten te brengen. Dit kan door het liberale beleid van de jonge abt die de Sade aanmoedigt te blijven schrijven opdat hij daardoor zijn walgelijke seksuele fantasieën op een onschadelijke manier uitleeft en door de medewerking van het wasmeisje Madeleine, ook wel Maddy genoemd, die de geschriften naar buiten smokkelt. Daardoor komt de vuilspuiterij Napoleon ten gehore. Hij gelast dat De Sade gedood wordt en anders door een dokter genezen. Die dokter dient zich aan in de persoon van Royer-Collard, een oudere heer, die Spartaanse methoden hanteert om zijn patiënten van hun zieke geest te genezen.

De liberale abt leert Maddy tijdens de wassen door schrijven en spoort haar aan te lezen. Hij weet niet dat Maddy het werk van De Sade leest en zelfs voorleest aan de andere personeelsleden. Ze bezoekt ook de schrijver om nieuwe verhalen van hem af te troggelen want die verkopen goed. De Sade heeft iets nieuws maar wil voor elke bladzijde een kus. Voor de ontknoping wil hij natuurlijk meer, maar inmiddels heeft de abt lucht gekregen van de aanwezigheid van Maddy bij de schrijver en stuurt haar meteen weg, niet wetend dat ze diens geschriften smokkelt.

De dokter doet zijn ronde door de inrichting en vertelt de abt dat het werk van De Sade in Parijs circuleert. Als hij niet zorgt dat dit ophoudt wordt de inrichting gesloten. De dokter neemt zelf zijn intrek in een oud kasteel met Simone, een weesmeisje dat hij uit een klooster heeft opgehaald. Een jonge knappe architect krijgt de opdracht het kasteel te renoveren. De kijker vermoedt al dat de architect en Simone iets met elkaar zullen krijgen. 

Een theatervoorstelling voor publiek van buiten valt in het water omdat men niet De vrolijke schoenlapper opvoert maar een nieuw stuk van De Sade, dat Liefde’s misdaden heet. De dokter vindt het dermate stuitend voor zijn geliefde dat hij het theater laat sluiten. De onschuldig ogende Simone heeft juist wel interesse in de geschriften van De Sade. Ze gaat naar een boekwinkel en koopt Justine, dat ze in een dichtbundel bindt en met rode oortjes leest als ze naast haar vervelende man in bed ligt. De lectuur zet haar aan om die in praktijk te brengen. De jonge architect is de aangewezen persoon. Samen nemen ze de wijk.

De Sade is zijn schrijfgerei afgenomen en gebruikt daarom een kippenbotje gedrenkt in wijn op lakens. Maddy schrijft zijn krabbels in de wasruimte over op papier en leest ze voor aan haar halfblinde moeder. Als dit wordt ontdekt, gaat De Sade verder met zijn eigen bloed op zijn kleren, maar ook die worden hem afgenomen. De vrouw van De Sade die ook bij de theatervoorstelling was vraagt de dokter het beest te temmen dat bezit heeft genomen van haar man. Door een soort waterboarden probeert de dokter de duivel uit de schrijver te halen. De werkwijze die De Sade nog rest is een nieuw verhaal door te geven via andere patiënten aan Maddy die de zinnen in de wasruimte opschrijft, maar dit leidt tot brand, verkrachting van Maddy en haar dood. Het voorval kost De Sade zijn tong, maar hij schrijft daarna met zijn uitwerpselen op de muur. De abt heeft zo met hem te doen dat hij God om vergeving vraagt en De Sade vraagt zijn rozenkruis te kussen. De Sade slikt die echter in en sterft. De abt belandt zelf in de cel en smeekt de nieuwe jonge abt om schrijfgerei. Tenslotte is het de moeder van Maddy die hem bedient. De abt zal in zijn memoires schrijven dat men alleen deugdzaam kan zijn als men de ondeugd gekend heeft.

Het is jammer dat de film ermee eindigt dat men in de inrichting de werken van De Sade publiceert om daarmee geld te verdienen. Over de top, lijkt me, want verder is het een heel aardig verhaal, voor een belangrijk deel gedragen door Geoffrey Rush als De Sade en Kate Winslet als Maddy.
  
Hier de trailer van Quills op vimeo, hier mijn bespreking van Justine.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen