Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



donderdag 3 juli 2014

Marilse Eerkens over Wat doen we met de baby?, Moraalridders, 18 april 2012



Stress van de crèche

Psychologe en journaliste Marilse Eerkens werd twee jaar geleden in het EO -programma Moraalridders aan de tand gevoeld over haar aanbeveling om kinderen tot twee jaar niet naar de crèche te sturen maar om een gastouder voor hen te zoeken. Na de eerste jaren is de crèche voor kinderen geen probleem.

Mijn vrouw en ik dachten begin jaren negentig, toen wij, zoals dat heet, in de kleine kinderen zaten, in eerste instantie wel aan een crèche, maar die bleek ondanks de subsidie van de werkgever duurder en moeilijker te organiseren dan een gastouder. We hielden interviews met vrouwen die bij ons aan huis wilden komen, maar vonden uiteindelijk een lief mens dat jarenlang onze kinderen enkele dagen per week opving tot ze naar de peuterspeelzaal gingen. Dit is ook in lijn met de opvatting van Marilse Eerkens dat een jong kind - zeg tot twee jaar oud - daar beter gedijt als de ouders zelf niet de hele dag voor hun kind kunnen zorgen. In latere jaren vond ik het vaak stuitend om te zien hoe andere ouders hun baby al na drie maanden naar de crèche brachten, alsof ze het wegdeden.

Het interview door Andries Knevel en Tijs van den Brink wordt heel toepasselijk voorafgegaan door het liedje Kiekeboe van Dirk Scheele dat begint met de regel: Hé hallo ik ben er zo maar nu even niet.
Eerkens verwijst naar onderzoek waarbij stress wordt gemeten aan de hand van het hormoon cortisol in het speeksel. De waarde hiervan ligt in de crèche hoger dan thuis. De reacties van de kinderen zijn niet zo duidelijk aantoonbaar. Sommigen huilen, anderen trekken zich terug. Juist omdat tussen de drie en de negen maanden de hersenen van het kind sterk in ontwikkeling zijn, zou het schadelijk zijn het bloot te stellen aan stress.

Knevel zegt dat hij zich is rot geschrokken van de uitkomsten hiervan. Te vroege plaatsing in een crèche zou leiden tot angst en hechtingsstoornissen. Van den Brink voegt daar de vatbaarheid voor burn-out en geestelijke instabiliteit aan toe.
Eerkens is voorzichtig met uitspraken hierover, want veel is nog niet duidelijk, al wijzen de onderzoeken die op Harvard zijn gehouden op de schadelijke gevolgen van een vroege gang naar de crèche.

Knevel speelt de advocaat van de duivel door de mening in te brengen dat een jong kind door stress in de crèche alvast aan latere stress went, maar dit lijkt me net zo onzinnig als de bewering dat men een kind extra moet frustreren om het voor te bereiden op de toekomst.

Eerkens heeft haar boek, los van de onderzoeken, opgedragen aan haar kinderen. Haar oudste kind deed ze op een crèche omdat ze in die tijd nog onwetend was over de gevolgen ervan. Een belangrijk punt is dat ouders vaak niet anders kunnen. Het zou veel beter zijn als het ouderschapsverlof zou worden verruimd. In Nederland zijn die in vergelijking met andere Europese landen erg mager. In de tussentijd zouden ouders moeten denken aan opvang door een gastouder aan huis of bij de gastouder thuis.

Knevel zegt dat het een moeilijke boodschap is voor werkende ouders.
Volgens Eerkens gaat het niet om een ideologische boodschap, maar om het recht van het kind. Uiteindelijk is het wellicht een weldaad dat de crèche duurder wordt. Dat bespaart veel ellende op latere leeftijd.

Hier meer informatie op de site van Marilse Eerkens, die ook over kinderopvang schrijft voor De Correspondent.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen