Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



vrijdag 11 juli 2014

Doe-het-zelf-zorg (2014), documentaire van Frans Bromet



Welkom in de participatiesamenleving

De zorg moet op de schop, want die is te duur. Zegt men. Met veel mooie woorden worden de veranderingen door de strot van hulpbehoeftigen geduwd. De wat sloom sprekende, maar zich als een terriër vastbijtende documentairemaker Bromet is de persoon bij uitstek om door de mooie woorden heen te prikken.

Plaats van handeling is Het Oude Westen in Rotterdam-Centrum, waar veel oudere, hulpbehoevende mensen wonen. SMDC, de organisatie die het maatschappelijk werk daar regelde, wordt opgedoekt en vervangen door Radar, die in de openbare aanbesteding als goedkoopste uit de bus kwam. Dat betekent onder andere het ontslag voor Maartje die een vertrouwde figuur is voor veel inwoners van de wijk en hen met raad en daad bijstaat.

Bromet gaat met haar mee op haar afscheidsronde. Ze vertelt de mensen zoals Freek Höppener (zie foto) dat de zorg wordt overgenomen, maar dat het nog onduidelijk is hoe die georganiseerd wordt. SMDC heeft een lijst van de honderd meest kwetsbare bewoners doorgegeven. De onzekerheid is groot. Wie moet straks de papieren helpen invullen en de administratie op orde brengen?

Bromet verdiept zich in de werkwijze van Radar, die het fiat heeft gekregen van de deelgemeente in de persoon van VVD-wethouder Marjolijn Masselink. Haar visie, waarbij men mensen in hun kracht wil zetten, sluit nauw aan bij die van Radar. Hun plan van aanpak is getiteld De krachtpatsers, waarmee niet de hulpverleners maar de hulpbehoeftigen worden bedoeld. Als de adviseur van de organisatie over de civil society spreekt, brengt Bromet dat begrip treiterig in beeld. Volgens de man gaat het om de WIE focus, die staat voor Wederkerigheid, Informele netwerken en Eigen kracht.

Hoe dat in zijn werk gaat, wordt gedemonstreerd aan de hand van de pas aangestelde maatschappelijk werker Mattis, krachtcoach genoemd. Men begint van voor af aan met een lijst van vijfentwintig kwetsbare personen die men van de huisarts gekregen heeft. Het zijn oude mensen zonder contacten, zoals Willem van der Vorst en Zwarts, die met elkaar in contact gebracht worden. De bedoeling daarvan blijft mistig, hoewel Mattis laat doorschemeren dat ze niet steeds bij deze oude mensen op bezoek kunnen komen en dat ze dus elkaar moeten aanspreken.

Bromet filmt op een mooie manier hoe Van der Vorst en Zwarts aan elkaar gekoppeld worden. Dat gebeurt tijdens een etentje in een buurtrestaurant waarbij ook Mattis en haar collega aanwezig zijn. Het is beschamend te zien hoe de oude mannen als kinderen worden gepaaid. Het vervolg speelt zich af tijdens een activiteitenmiddag van Radar. Zwarts verdomt het een spelletje te spelen dat bedoeld is voor kinderen van zes jaar en Van der Vorst zoekt liever contact met een vrouw.     

Bromet gaat terug naar de personen die tijdens de afscheidsronde van Maartje gefilmd werden. Van Radar hebben de meesten niets gehoord. Hij speelt graag de advocaat van de duivel door te zeggen dat ze het toch echt zelf moeten doen. De alleenstaande Höppener, die graag modeltekent, zit echter zichtbaar omhoog met zijn administratie. Bromet vraagt Mattis daar naar. Die zegt dat ze niet bij iedereen kunnen langsgaan, maar dat men ook zelf kan bellen of naar het clubhuis komen.

De directeur van SMDC, die vijfendertig mens personeel en zichzelf moest ontslaan, spreekt van verkwanseling van know how, omdat oude netwerken worden kapotgemaakt. De onzekerheid blijft omdat de zorg na twee jaar opnieuw wordt aanbesteed en weer een andere organisatie mogelijk weer opnieuw het wiel zal gaan uitvinden.

Hier de korte maar krachtige trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen