Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 28 augustus 2012

Russisch monopoly (2008), documentaire van Christiane Büchner


De nadelen van een gemeenschappelijke flat.

In Russische films zien we vaker personen die samen een flat bewonen. Ook in de Russische literatuur komt dit geregeld voor. Christiane Büchner legt met behulp van op het scherm geprojecteerde ondertitels uit dat alle flats vroeger het eigendom van de Russische staat waren en dat men vanwege de woningschaarste flats met elkaar deelde. Twintig jaar geleden kregen de bewoners de flats van de staat cadeau. De stukjes onroerend goed vormen een probleem als men de flat wil verkopen. De verkoopprijs bestaat figuurlijk gezien uit de eisen van alle eigenaren. De ondertitel van deze documentaire luidt dan ook: Of hoe verkoop je een flat met zes eigenaren.

De flat waar het in deze documentaire om gaat ligt in de binnenstad van Sint - Petersburg. Hun flat is een soort pension, zeggen Valera en Ira Jarosjena, die met hun zoontje in de flat wonen. Iedereen heeft een eigen kamer met een eigendomsakte. Men kan alleen weg als iedereen instemt met de verkoop. Valera heeft in Tsjetsjenië gediend en zou een eigen flat krijgen, maar die belofte is nooit nagekomen. Vadim heeft zijn kamer ingericht volgens Feng Shui. De blondine Irina Rekout verhuurt haar kamer aan een gezin. Zij wil graag verkopen omdat de markt gunstig is.

Twee jonge makelaars van Advex houden zich bezig met de verkoop, die opvallend genoeg in dollars wordt berekend. Met Playmobilpoppetjes wordt de situatie van de flatbewoners geschetst. Rimma vertelt haar cheffin Natasja dat de flat fluwelen treden heeft. Ze bedoelt daarmee dat de treden laag zijn, zodat een vrouw met lange rok erover naar beneden kan schrijden. Het duurt weken voordat zich een zakenvrouw meldt die de flat wil kopen. Men enig misbaar kijkt ze in de donkere, bedompte kamers. Sommige hebben niet eens buitenlicht.

De makelaars plegen overleg met hun klanten wat zij willen. Sommigen willen geld, anderen, zoals het gezin Jarosjena, vervangende woonruimte, het liefst met meerdere kamers, maar gezien het budget is het lastig aan woningverbetering te denken. Ira ligt nogal dwars. Ze wil geen aparte lichtpeertjes in de flat voor iedereen, want dat doet haar denken aan het communisme. Aan de rand van de stad is meer woonruimte beschikbaar. Veel bewoners van gemeenschappelijke flats zijn daar naar toe getrokken. De zoektocht duurt maanden, maar uiteindelijk vinden ze een flat met twee kamers. 

Twintig personen zijn bij de transactie betrokken. Ze hebben zich met hun paspoorten verzameld bij de bank die de verkoop financieel regelt. Er dreigt een kink in de kabel als een vlek in het paspoort van Vadim wordt geconstateerd. De bank accepteert dat niet. Het is lang wachten. Er verschijnt een klok in beeld. Natasja posteert zich voor de ingang van het bankgebouw om te zorgen da niemand van het bankpersoneel het pand verlaat voor er een oplossing is. Tenslotte geeft de bank zijn fiat. Uiteindelijk duurde de overgang van de oude naar de nieuwe eigenaar zes maanden en twaalf uur. Slechts een persoon kreeg een eigen flat, de anderen zijn in andere gemeenschappelijke flats getrokken

Het onderwerp wordt lichtvoetig gebracht. De muziek is vrolijk, met een knipoog dat het zal nog wel tientallen jaren zal duren voordat alle gemeenschappelijke flats verkocht zijn.

Tenslotte worden we rondgeleid door de vrouw die de flat gekocht heeft. Ze heeft alles gerenoveerd. Ze heeft er een bedrijfje in gevestigd op het gebied van mode. Het is er licht en schoon.  

Hier meer over Christiane Büchner

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen