Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 18 april 2015

Filmrecensie: Jane Eyre (2011), Cary Fukunaga



Zucht naar vrijheid leidt tot gewetensnood bij standvastige gouvernante

De Amerikaan Cary Fukunaga verpakt het oude verhaal van Jane Eyre die gouvernante wordt van de dochter van de welgestelde en onbezonnen Edward Rochester in een nieuw jasje. Dat geldt niet alleen voor de vorm maar ook voor de inhoud. Deze Jane roert haar mondje en doet niet onder voor haar werkgever, maar staat met hem op gelijke voet.

De chronologische vorm van de roman Jane Eyre, die voor het eerst in 1847 gepubliceerd werd, maakt bij Fukunaga plaats voor een nogal springerig heen en weer schieten tussen de verschillende episodes. Gelukkig komt de film na het eerste half uur in geregelde banen als Jane haar intrek neemt in Thornfield Hall waar haar pupil Adele Varens, een meisje met een Franse achtergrond, woont.

Daarvoor zien we een en ander over de jeugd van Jane na de dood van haar ouders door haar vreselijke tante in huis wordt genomen. Deze feeks doet niet veel anders dan Jane een negatief zelfbeeld bezorgen. Ze is zo kwaad op haar dat ze haar zelfs naar een kostschool stuurt, waar de lijfstraf een probaat middel is om de meisjes orde en tucht aan te leren. Jane wordt daar, op grond van haar verleden, meteen neergezet als leugenares. Ze maakt de school af en treedt dan in dienst bij Rochester. Ze maakt al kennis met hem als ze hem op een bospad tegen komt en hij daarbij van zijn paard valt. Hij zegt later, als ze officieel met hem kennismaakt, dat zij zijn paard behekst heeft, maar anderzijds is hij geïnteresseerd in gesprekken met de schrandere gouvernante.

Jane weet weinig van mannen en is vooral bevreesd voor de man met zijn onstuimig karakter. Als ze hoort dat Rochester elders een geliefde heeft, is ze echter van slag. Wanneer de vooringenomen vrouw, die Blanche heet, op hun landhuis komt, trekt Jane zich terug. Rochester probeert haar voor zich te winnen. Hij vertelt haar van een pijnlijke zaak die hem achtervolgt, maar zegt niet wat dat is. Jane is zo grootmoedig om zich aan hem te binden maar de een rustig liefdesleven komt niet zo gemakkelijk.   

De film begint met de desperate vlucht van Jane uit Thornfield Hall, nadat de grond daar te heet onder haar voeten is geworden. Ze stond al in haar bruidsjurk om te trouwen met Rochester toen er een kink in de kabel kwam. Ze haast zich in het schemer over de heide, komt in een regenbui terecht en ziet in de verte een huis met een licht. Uitgeput stort ze op de stoep ineen en wordt gevonden door dominee Rivers die samenwoont met zijn twee zussen, die zich met hart en ziel over Jane bekommeren en haar eigenlijk voor het eerst in haar leven een warm bad bezorgen. Ze wordt onderwijzeres op een dorpsschool maar krijgt dan tenslotte toch nog loon na werken.

Jane Eyre werd geschreven door Charlotte Brontë, de oudste van de drie zusjes. De verzinsels die de zusjes met elkaar uitwisselden, zoals hun angst voor spoken, zijn duidelijk in het verhaal verweven. Het tijdelijke onderdak bij dominee Rivers en zijn twee zusjes doet denken aan de eigen situatie van Charlotte. Haar zucht naar vrijheid die steeds weer belemmerd wordt, zowel door haar tante als door de leiding van de kostschool en haar geweten dat door Rochester zwaar op de proef gesteld wordt, maken het thema tijdloos.   

Mia Wasikowska speelt, tegenover Michael Fassbender als de onstuimige Rochester, een overtuigende, soms wat stugge Jane. Misschien is het juist die stijve, ingetogen Engelse sfeer, die de film zo echt maakt.

Hier de trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen