Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 14 april 2015

Big men (2013), documentaire van Rachel Boynton



Mooi inkijkje in de wereld van beleggers in olie

Rachel Boynton volgt een aantal rijke Amerikaanse ‘big men’ die hun voet tussen de deur van de zeer winstgevende Afrikaanse oliewinning proberen te krijgen. Met een vette lach vieren ze in het jubeljaar 2007 het vinden van een groot gasveld voor de Ghanese kust. Anders dan in het nabijgelegen Nigeria is er weinig protest van de bevolking tegen de winning, maar hier stuit men weer op andere problemen.

Boynton begint met motto’s ontleend aan de grondlegger van het neo liberalisme Milton Friedman, die niets tegen hebzucht had en aan de film The treasure of the Sierra Madre (19480 waarin Howard zegt dat men gebroederlijk samenleeft tot er goud wordt gevonden. Ghanezen vrezen dat de olie op dezelfde manier als het goud gewonnen zal worden en dat de rijkdom aan de bevolking voorbij zal gaan.

Boynton reist heen en weer tussen Ghana, Nigeria en Dallas, Texas, waar het hoofdkantoor staat van investeerder Blackstone en het daaraan gelieerde Kosmos Energy. Dat laatste bedrijf sloot door bemiddeling van George Owusu een deal met de Ghanese regering om het olieveld Jubilee te exploiteren. De potige en vriendelijke Texaanse rancher Jim Musselman gaat naar Accra om de plooien glad te strijken. Hij bezoekt met veel egards de koning van Ashanti en president Kufuor. Vervolgens vliegt hij naar de boortoren om daar flink te dineren.  

In Nigeria vecht men tegen de winning van olie door Chevron. De levensstandaard van de bevolking is erop achteruit gegaan, de Niger Delta is zwaar vervuild. De militante groepering Deadly Underdogs pleegt aanslagen op de pijpleidingen met als doel meer zeggenschap te krijgen over de olieproductie. Chevron leidt hierdoor grote schade.  

In Ghana wordt een conferentie gehouden over de beste manier om de productie in de hand te nemen. Een woordvoerder uit Noorwegen legt uit hoe men dat in zijn land doet. De winst komt toe aan het volk, investeerders mogen er niet te veel op verdienen. Musselman, die de conferentie bijwoont, is niet erg blij met de laatste uitspraak. De nieuwe regering van Mills zou roet in het eten kunnen gooien, maar Musselman houdt het erop dat dit niet gebeurt.

Als Mills het contract echter wil openbreken komt Musselman onder druk van Blackstone te staan. Nog meer druk ontstaat als in 2008 de olieprijzen scherp dalen. In Nigeria komt de overheid in geldnood en neemt de hebzucht onder de bevolking toe. Er zijn stamconflicten, men steelt pijpleidingen en jongeren verkopen de gevaarlijke putgasbenzine, die goedkoper is dan gewone benzine. Ondanks de milieuschade denken ze toch voordeel te kunnen behalen.

Musselman wil het Jubilee veld in 2009 verkopen. Exxon heeft belangstelling en zoekt een Ghanese partner. Inmiddels gaan de voorbereidingen van Kosmos gewoon door. Een juridisch onderzoek naar het contract tussen Kosmos met de vorige regering zorgt voor een kink in de kabel. Owusu krijgt ontslag en later vliegt ook Musselman de deur uit. Hij wordt vervangen door Brian Maxted.

Om een stammenstrijd als in Nigeria te voorkomen, wil Mills Kosmos uitkopen. Die weigert echter een bod te aanvaarden en verkoopt de zaak aan Exxon. De Ghanese minister van Energie dreigt met een afwijzing van de deal. Owusu voelt zich weggezet nadat gebleken is dat de aantijgingen onjuist waren, maar weet ook niet hoe het verder moet.

In Nigeria krijgen de militanten uit de Niger delta amnestie als ze hun wapens inleveren. Dat doen ze in grote getale. Na veel ophef trekt Exxon zich in Ghana terug uit de oliewinning. De regering onderhandelt weer met Kosmos Energy en komt tot een overeenstemming. De opening van het olie veld wordt met een feest gevierd. Owusu is gerehabiliteerd en houdt een toespraak. Musselman vindt dat een regering investeerders niet mag afschrikken. In mei 2011 gaat Kosmos Energy naar de beurs. Het bedrijf blijkt zes miljard waard. Reputatie is alles, zegt de ceo van Blackstone die achter de schermen de touwtjes in handen hield. 

Maxted geeft nog steeds leiding aan Kosmos Energy, Musselman is werkzaam in hetzelfde vakgebied, Owusu heeft zijn aandelen voor een goede prijs verkocht. De verantwoording van de Ghanese overheid over de besteding van de oliebaten is ondoorzichtig.

Hier de trailer.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen