Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 17 mei 2014

Europees debat tussen de kandidaat voorzitters, Brussel, 15 mei 2014




Mooie woorden, weinig debat

In het Europees parlement werd onder leiding van de knappe Italiaanse journaliste Monica Maggioni (zie foto) opnieuw gediscussieerd door de drie kandidaten voor het voorzitterschap van de Europese Commissie, met daarbij - net als de vorige keer - Ska Keller van de Groenen, en nieuw: Alexis Tsipiras van Radicaal Links. Ze brachten hun meningen over Europa naar voren tegenover het publiek in de zaal. Op Twitter (#TellEurope) kon men reageren. Soms werd een woordwolk (ofwel wordcloud) in beeld gebracht om aan te geven waarover de commentaren in de sociale media gingen. Hier mijn impressie.

Good evening Europe, riep Maggioni, die aan Sofia Loren deed denken. Your vote will decide. Het deed denken aan het Eurovisie Songfestival. Anders dan het vorige debat in Maastricht dat met veel tam tam werd aangekondigd als het eerste debat tussen de kandidaat voorzitters van het Europees parlement hetgeen een stap moest zijn op weg naar verdere democratisering van de Unie, bleef het dit keer bij beginselverklaringen en mooie woorden, vooral weer van Ska Keller. De Griek Alexis Tsipras probeerde de gevestigde namen aan de tand te voelen, maar door de beperkte tijd voor een debat lukte hem dat niet echt. Verhofstadt verweerde zich tegen de kritiek dat de oorzaak van de crisis in Griekenland door het cliëntelisme van de regering is veroorzaakt.

Voor de toppers met hun openingsstatements kwamen werd eerst de dood, die dag, van Jean-Luc Dehaene gememoreerd. Verhofstadt noemde hem een moedig politicus, iemand die zijn kop durfde uitsteken en zijn bijdrage voor Europa heeft geleverd.

Vooral Jean-Claude Juncker die namens de christen democraten sprak, verkondigde veel bla bla en deed dat nog in het Frans ook. Ik had de indruk dat hij zich als staatsman probeerde te afficheren, met zo’n bedaarde toon, waaruit echter weinig hoop op verandering sprak. Dat hij vele nachten had doorgewerkt om Griekenland bij de Unie te houden klonk pathetisch.

De noodzaak van verandering kwam, wat de grote drie betreft, het meest bij Schulz van de sociaaldemocraten aan bod. Hij verklaarde zich tegen speculatie, belastingontduiking en belastingfraude en voor projecten voor werkloze jongeren. Hij probeerde een visie voor te houden van een ander Europa, al .

Verhofstadt meende dat Europa op een kruispunt staat. Of de nationale staten krijgen het weer voor het zeggen of we gaan richting eenwording, al moet die bij hem vooral dienen om de concurrentie met de V.S. en China aan te kunnen. Als we teruggaan naar de nationale munt worden de burgers de dupe. Federalisme is zijn adagio.
Tsipras begon meteen in het Grieks over de slachtofferrol die zijn land kreeg in een neoliberaal experiment. Keller noemt naast de sociale rechten als enige het klimaat dat aandacht verdient. Vergroening van de maatschappij is daarvoor een voorwaarde, bezuinigingen leiden tot verslechtering. Op economisch gebied bepleitte Keller een scheiding tussen spaarbanken en investeringsbanken. De grote drie waren voor de bankenunie die ervoor moet zorgen dat de spaargelden van de burgers veilig zijn.

Wat betreft de politiek stond Oekraïne weer centraal. Verhofstadt las een recente brief voor van Gary Kasparov die stelt dat de veiligheid van Europa in het verlengde ligt van die van Oekraïne. De liberaal bepleitte harder optreden tegen Poetin en zijn gevolg. Volgens Tsipras is Oekraïne een wond in het hart van Europa die alleen met diplomatie en dialoog te stelpen is. Keller was het met hem eens maar zei dit maal ook dat er grenzen gesteld moeten worden aan Poetin en dat Europese landen moeten stoppen met wapenleveranties aan Rusland. Hoewel ze ons land niet noemde zou het best kunnen dat zij op ons doelde. Door voorrang te geven aan duurzame energie worden we minder afhankelijk van Rusland.  

Over meer onafhankelijkheid van Europese regio’s als Catalonië en Schotland waren de meningen verdeeld. Verhofstadt en Juncker vonden het een kwestie van de nationale staten waar Europa zich niet mee mag bemoeien, de anderen gingen meer uit van het zelfbeschikkingsrecht en willen de regio’s een plaats geven in de Unie.

De problematiek van de bootvluchtelingen moet volgens Verhofstadt opgelost worden op Europees niveau met een immigratiebeleid zoals ook de V.S. en Canada kennen. Tsipras en Keller willen een beter asielrecht. Keller vindt politieagent Frontex onaanvaardbaar en acht Europa het aan het winnen van de Nobelprijs voor de Vrede verplicht om zich niet terug te trekken achter de eigen muren. Juncker is tegen het verlagen van de ontwikkelingshulp die de trek naar Europa vergroot.

Verder ging het over de geringe opkomst van de burgers voor de verkiezingen, de vrijheid van godsdienst in de Unie en de corruptiebestrijding. Allen vinden tenslotte dat de nieuwe voorzitter uit hun midden moet komen. Schulz gaat zover dat hij tegen Maggioni, die hem een vraag stelt, zegt dat zij met de nieuwe voorzitter spreekt. Tenslotte mag iedereen nog eens zijn visie op Europa samenvatten. Tsipras wil de trojka verjagen en een duurzame oplossing van de schuldenproblematiek in het Zuiden vinden. Schulz zegt dat het Europese huis de belangen van zijn burgers moet dienen. Keller vraagt tenslotte nog aandacht voor de ontvoerde meisjes in Nigeria. 

In Nederland was weer weinig belangstelling voor het debat. Daar richt men zich liever op het WK voetbal. Soms kom ik een verdwaalde discussie tegen zoals laatst bij Pauw & Witteman tussen Groen Links en de Partij van de Dieren over de vraag hoe de dierenrechten het best tot hun recht komen, binnen of buiten de Unie. Lijstduwer van de PvdD Ewald Engelen pleitte bevlogen voor het laatste.Toch is meer te zeggen voor de houding van Groen Links. De EU van binnen uit hervormen in een richting die Ska Keller aangeeft. 

Hier mijn verslag van het vorige EU-debat in Maastricht op 28 april j.l.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen