Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



dinsdag 27 mei 2014

A Brand new politics, The Huffington Post, november 2013



Verbondenheid tussen mensen mogelijk

Begin november 2013 interviewde Medhi Hasan van The Huffington Post in een café in Londen Russel Brand over zijn ideeën over de revolutie. Dit naar aanleiding van een eerder interview, eind oktober, in BBC’s Newsnight van Jeremy Paxman met Brand, waarin zich nogal wat communicatieproblemen voordeden. Terwijl Paxman gelooft in de traditionele parlementaire democratie wijst Brand hem op het onvermogen om de ondergang van de aarde, de uitbuiting van een groot deel van de wereldbevolking en het creëren van een onderklasse te voorkomen.

Russell Brand (1975) is een controversieel stand up comedian die een moeilijk leven achter de rug heeft, maar door transcendente meditatie evenwicht in zichzelf probeert te vinden.
In een nogal duister zaaltje neemt Brand plaats in een fauteuil maar zet zich al gauw in een lotus positie. Hij praat heel druk, gedraagt zich als een opgewonden standje (stand up), maar zijn boodschap is net als in het interview met Paxman gemeend.

Op de vraag of hij links is antwoordt Russell dat hij zichzelf niet wil labellen en zich ziet als een individu. Volgens een vriend die het communisme bestudeert heeft, is dat uiteindelijk een stelsel van samendelen. Hij verwijt de conservatieven dat ze alle macht aan zichzelf houden in een systeem dat het egoïsme bevordert en hij bepleit een globale agenda om de armoede in de wereld uit te bannen. Geheel volgens de denkbeelden van Occupy dienen de superrijken in te leveren.

Hasan draagt aan revolutie verwante begrippen aan als gulags en deathcamps, maar Russell is volstrekt geweldloos zegt hij. Hij heeft Marten Luther King en Ghandi als voorbeelden van burgerlijke ongehoorzaamheid. Het gaat hem om een revolutie van het bewustzijn.

Stemmen doet hij niet, zegt hij weer, net als tegen Paxman, omdat het niet werkt, een doekje voor het bloeden, zouden wij in Nederland zeggen. De bevolking verdient ook meer dan alleen stemvee te zijn en gehersenspoeld te worden met brood en spelen. Conservatieven en Labour is een pot nat. Politici zijn schaduwen op de muur, het gaat om echte ideeën. Ook Barack Obama is een administrator, beter dan George Bush maar verder irrelevant. Hijzelf is geen politicus, dat is ook wel te zien aan zijn ludicrous conduct, zegt hij, draaiend in zijn stoel. Een politicus moet dienstbaar zijn.

Hij heeft een sterk spiritueel besef dat hij voedt met transcendente meditatie. Daardoor kan men afstand nemen van egoïstische verlangens, zoals hij die ook wel kent. Ondanks zijn rijkdom kent hij de andere kant van de looking glass. Hij is arm opgegroeid en kende veel problemen waaronder een verslaving aan alcohol en drugs. Verslaafden dienen niet gecriminaliseerd maar geholpen, omdat ze moeite hebben het leven aan te kunnen.

Hulpvaardigheid is ook vereist om de planeet te redden. Zijn bekommernis om Moeder Aarde lijkt op die van astronaut Wubbo Ockels, die zich de verbondenheid van ons wereldbewoners gewaar werd toen hij vanuit de ruimte naar dat fascinerende bolletje keek en zich tot zijn recente dood inzette om het bewustzijn daarvan over te brengen.

Tegen het einde van het gesprek is er ruimte voor de (donkere) zaal om vragen te stellen. Russell zegt geen prediker te zijn van een speciale weg, maar vindt dat iedereen zijn eigen pad moet gaan. Mensen hoeven niet te veranderen of beter te worden, maar mogen zijn wie ze zijn. Don’t get distracted, zegt hij. Tolereer geen vernedering. Hij roept op tot verzet en is optimistisch over verandering omdat onze samenleving uiteindelijk bestaat uit individueel bewustzijn en de voorwaarden voor een andere leefstijl aanwezig zijn. 

Het zijn de oude jaren zestig ideeën, verder ontwikkeld door de New Age beweging, die Russsell inblaast maar het is mooi dat iemand dat weer eens doet. Mooi en belangrijk. Belangrijk en nodig. Nodig en urgent.

Hier het tien minuten durende interview van Paxman met Brand in Newsnight.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen