Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zondag 15 december 2013

Filmrecensie: Nue propriété (2006), Joachim Lafosse



Fraai plattelandsdrama rond een gescheiden moeder die iets van haar leven wil maken

Scheiden doet lijden. Dat is zo’n beetje de teneur waar Nue propriété, dat privé eigendom betekent, om draait. De eigenzinnige Pascale (een hele mooie rol voor Isabelle Huppert) heeft haar man Luc aan de kant gezet en woont met haar twee al wat oudere zoons in het grote huis dat nog van Luc is.
Ze heeft plannen om met haar nieuwe vriend Jan iets anders met haar leven te gaan doen, maar dat stuit op toenemende problemen.

Nue propriété begint heel fraai met het commentaar van de zoons Thierry en Francois op het pikante jurkje dat Pascale in de uitverkoop heeft gekocht. Ze steken de draak met haar en doen dat op een komische manier. De twee broers zijn een tweeling en trekken veel met elkaar op. Ze pingpongen samen en crossen op de motor. Thierry zit nog op school en Francois verricht werkzaamheden die in de film niet zo duidelijk worden. Luc stopt Pascale regelmatig wat toe voor de verzorging van de jongens. 

Deze nogal vrolijke, ontspannen toestand verandert als Pascale onder invloed van kok Jan, hun buurman, het huis wil verkopen om elders een hotel te beginnen. De zoons maken haar plan belachelijk. Ze kan niet eens koken. Pascale zet echter door. Ze heeft een makelaar over de vloer, juist op het moment dat de zoons thuiskomen. Vooral Thierry die naar zijn vader aardt, is furieus. Dat huis is voor ons, roept hij.

De zaak wordt ingewikkelder als Jan bij hen komt eten. Hij maakt zelf een lekker gerecht. De zoons hebben een glas wijn voor zich staan maar zijn stil. Jan begint over de plannen van Pascale. Omdat hij een Vlaming is, spreekt hij gebrekkig Frans. Pascal zit er wat tweeslachtig bij (zie foto). Ze verbiedt Jan nog langer erover te spreken als de zaak uit de hand dreigt te lopen.
Jan vertrekt nijdig naar zijn eigen huis. De sfeer tussen de zoons en de moeder is ook verslechterd. Pascale ziet in dat ze het huis maar moet houden, maar dat besluit maakt de verhouding tussen de broers niet beter. Vanwege de ruzieachtig sfeer vertrekt de moeder naar een kennis.

Thierry nodigt zijn vriendinnetje Anne uit bij hem thuis. Ze eten samen, ze kijken naar de televisie en slapen samen. ’s Ochtends zit Francois met Anne aan het ontbijt en vertelt haar, omdat Thierry de vorige avond onaardig tegen hem deed, onhandige dingen over Thierry. De laatste is geërgerd en als Anne weg gaat, neemt hij wraak op zijn broer. Tijdens een vechtpartij valt Francois bovenop de glazen salontafel. Die breekt met als gevolg dat Francois zijn bewustzijn verliest.

Thierry belt totaal overstuur zijn vader en vlucht het huis uit. Hij ziet nog dat er een ambulance arriveert en gaat naar Anne, die met hem mee terug gaat. Jan die buiten rondloopt vertelt dat de ouders naar het ziekenhuis zijn. Thierry valt neer op zijn bed. Zijn ouders komen terug met het bericht dat de situatie kritiek is. Als Luc met zijn zoon gaat praten, verzoenen Pascale en Jan zich met elkaar. Omdat Luc weinig uit Thierry krijgt, gaat Pascale naar boven. Ze is hels op Thierry, die haar uitscheldt voor hoer, maar zijn vader pakt hem vast en zegt hem dat hij niet tegen zijn moeder moet schelden, het leven is nu eenmaal zo gelopen, c’est tout. Luc en Pascale ruimen de scherven van de salontafel op, hetgeen een symbolische daad lijkt. De camera zoomt langzaam weg, het dorp uit, Wallonië uit, het platteland uit, waar zich zomaar drama’s kunnen voltrekken, uit het niets lijkt het wel.      

Hier de trailer, die mooi begint met het commentaar van de zoons op het pikante jurkje dat Pascale in de uitverkoop heeft gekocht.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen